De opmars van de Islam (2)

De opmars van de Islam is niet nieuw, die is al meer dan duizend jaar oud. Mohammed werd in 632 in Medina geboren. In de islamitische wereld wordt hij beschouwd als de laatste profeet. Zijn invloed en uitstraling op zijn omgeving zijn van dezelfde allure als die van Christus op de niet Arabische wereld.

In 1071 blijkt dat de Selsjoeken, de voorlopers van het Ottomaanse Rijk, Jeruzalem en andere heilige plaatsen ontoegangkelijk maken voor christelijke bedevaartgangers uit Europa. Dat is het begin van de kruistochten.
Het Europese antwoord dus op de Turkse agressie jegens het Christendom.

Uit het Seltsjoeks-Turkse Rijk ontstaat het Ottomaanse Rijk, dat tot 1922 heeft geheerst over grote delen van Rusland, Azie, Afrika en Europa. Na het financiele failliet van het Ottomaanse Rijk heeft men, opportunistisch als het maar zijn kan, ervoor gekozen zich naar het rijke westen te keren, hoewel zij in de eeuwen daarvoor de meest vreselijke volkerenmoorden heeft begaan om het Otttomaanse wereldrijk, het Islamitisch bolwerk in stand te houden. Wat in onze tijd nog in ons Europese gemeenschappelijk geheugen nog het meest manifest is, is de kolonisatie van Spanje en uiteraard de genocide op de Armeniers in 1915-1916. Ook mag niet onvermeld blijven dat de Balkan door het Hongaars-Oostenrijkse keizerrijk werd gezien als de ultieme grens van het Ottomaanse Rijk. De Serviers, een soldatenvolk , dat van oudsher Byzantijns-christelijk was, werd als strijdmacht ingezet om de oostgrens van Europa te bewaken tegen de Turken (de Ottomanen dus).

Dit is heel kort en incompleet, maar het schetst de scheiding der geesten in pakweg duizend jaar tussen Ottomaans Turkije (het Arabische gedeelte van het Midden-Oosten hoort daarbij, omdat dat zich nooit heeft verzet tegen het Ottomaanse Rijk, daar het hele gebied nauwelijks bewoond was, behoudens Bedouienen) en de Christelijke wereld, bestaande uit Europa onder leiding van Rome en de Byzantijnse gebieden (Griekenland en andere delen van Europa en Rusland die niet door het Islamitische Ottomaanse Rijk waren geconfisceerd).

Als u daar meer over wilt lezen, ga dan naar www.wikipedia.nl en blader door alle info over Turkije, Islam, Kruistochten en andere kenwoorden die maar in uw hoofd opkomen. Uren boeiende informatie die diepte geven aan onze huidige problemen.

Als je dat allemaal leest besef je dat de huidige tijd wel heftig is, maar niet nieuw. Besef je dat we slechts in een ruwe periode verkeren met hoge golven (zie editie 1).

Aan weerszijden van het duizendjarige conflict tussen Islam en Christendom zien we momenteel politieke leiders die niet consensusgericht zijn, maar coquetteren met "de As van het Kwaad"' "War on Terrorism" en andere slogans aan de ene zijde en "de Satan Amerika" en "het zionistisch bolwerk Israel"' anderzijds. Geen dialoog, maar een heilige oorlog, hetzij voor de invoering van de sjaria, hetzij voor de invoering van de democratie.

Over de Islamitische wereld kan ik niet oordelen, maar wat de Westerse (christelijke) wereld zou ik willen dat we wat wijzer waren en de gemoederen niet zo hoog zouden zouden laten oplopen.

De tijd dat Christian Zionist en ook in alle andere opzichten aartsconservatief George W Bush verdwijnt in de vergetelheid van de historie is dan ook echt wel aangebroken. Als dit zo door zou gaan, krijgen we honderd jaar oorlog. En of we die winnen is nog maar de vraag. Tijd dus om, zoals zo vaak in de afgelopen duizend jaar, te werken aan pacificatie, waarbij we elkaar in elkaars waarde laten.

Geen export van Islam en sjaria naar onze kant en geen export van Christendom en democratie naar de andere kant. Laten we elkaar waarderen om het mooie en elkaar niet waarderen, maar vrij laten in het lelijke. Dan kunnen we altijd nog door ons gedrag een voorbeeldfunctie vervullen.

Het goede voorbeeld geven wij in elk geval niet door cluster- en fosforbommen te gooien, leed en verderf te verspreiden, en ook niet door ons superieur en minachtend te gedragen jegens andersdenkenden. Zolang wij als (al dan niet gelovige, maar evengoed wel cultureel beladen) christenen ons op de huidige wijze blijven gedragen, zullen wij niets winnen, maar slechts verliezen. Dan zal de opmars van de Islam doorzetten totdat we inderdaad als heidenhonden, net zoals de Armeniers, het onderspit delfen.

Immers, zelfs als niet de sjaria, maar de democratie de norm zou worden in de Islamitische wereld, zouden wij het onderspit moeten delfen. Beter, veel beter is het dus om de opmars van de Islam te stuiten in ons werelddeel. Niet door concessies te doen en niet door militair geweld, maar door onszelf te blijven en de ander als gelijkwaardig te waarderen.

Wim