dinsdag, januari 20, 2009


Wie vijanden heeft, heeft ze zelf gemaakt

Misschien had ik beter het woord islamofoob niet moeten gebruiken. Voor Encina Navan en anderen was dat een trigger die tot heel verkeerde conclusies leidde aangaande datgene wat ik bedoelde. Mea culpa derhalve, maar om mij nu als verdwaasde babyboomer te labelen, als naïeve idioot neigt wel weer heel erg naar onverdraagzaamheid, onnodige tegenstellingen creërend met alle gevaren van dien.


Wat ik bedoelde te zeggen was dat ik de grote bezorgdheid over het oprukkend islamitisch gevaar in onze cultuur volstrekt deel met de meeste HVV-columnisten, maar niet hun automatisch daaraan gekoppelde goedkeuring van het Israëlisch geweld tegen de Palestijnen.

Ik ben niet Joods, heb in 1967 wel met zo'n speldje op gelopen van Ik sta achter Israel, maar zou dat nu niet meer doen, vanwege het gemak waarmee Israel geweld toepast. Ik ben niet anti-Joods, ik ben nergens anti in. Ik ben van leven en laten leven.
Natuurlijk zijn die Hamas jongens geen lieverdjes en je moet wat. De Midden Oosterse filosofie is dan om met het grootst mogelijke machtsvertoon je spierballen te laten zien. Alles wat je minder doet zal als zwakte worden uitgelegd, zo is de filosofie. Dat beschouw ik als Neanderthalercultuur. Israel zou wél moeten praten met Hamas. De kretologie: je onderhandelt niet met terroristen is kortzichtig en dom. Het is aanmatigend en hooghartig, meteen al aangevend dat je tegenstander de mindere partij is. Waarom zou je dat doen? om de ander te vernederen ofzo? Als je de fase van onderhandelen overslaat en meteen begint te rammen verspeel je je recht. Ik hoop en vertrouw dat Barack Obama dat kan doorbreken.
Ik ben geabonneerd op "De Brug", het blad van EAJG. Dat kan ik aanbevelen om de nodige nuance op te doen.

Is het niet wat melodramatisch om meteen weer te verwijzen naar "de trein naar de vernietigingskampen", zoals de meeste Israel-adepten in alle varianten doen? Dat is de dood in de pot voor elke dialoog. Uitgepraat, want niks tegen in te brengen op straffe van in de hoek van de Antisemieten te worden gedeponeerd.

Ik weiger voor antisemiet te worden uitgemaakt als ik kritiek heb op het opknippen van Palestijns gebied in niet levensvatbare postzegeltjes, gescheiden door corridors en controleposten. Of als ik bezwaar heb tegen het vernietigen van akkers, boomgaarden en andere bronnen van inkomsten van Palestijnen. Of bezwaar heb tegen het bouwen van de Muur, dat van de Gaza strook een soort Stadion van Vilnius (Litouwen) heeft gemaakt, waar het in 1940 of daaromtrent gratis prijsschieten was voor de Litouwers op gevangen Joden die binnen de centrale ring beneden zich vrij mochten bewegen. Die Litouwers zijn nu gewaardeerde leden van de EG. Of als ik fulmineer tegen de ononderbroken bouw van Nederzettingen in bezet gebied, hoewel dat wereldwijd veroordeeld wordt.

Tja, 1948 is misschien wel de grootst denkbare fout ooit bewust gemaakt. Als Kroatie (het grootste Nazi-nest uit WOII) was ontdaan van de Nazi's zou dat een prachtig land zijn geweest. Canada heeft het ook aangeboden. Er waren tal van mogelijkheden, maar nee: ze wilden precies daar wonen en leven waar ze de meeste vijanden hadden, tussen volkeren waarvoor ze traditioneel de meeste minachting hadden. Dat is raar. Maar je gaat het begrijpen als je het Oude Testament leest: Uitroeien, uitroeien en nog eens uitroeien, want wij zijn het Uitverkoren Volk. Lees bijvoorbeeld eens het bijbelboek Zefanja.

De Joodse orthodoxie mag dan officieel geen rol meer spelen, maar de cultuur is er van doordesemd, het zit in de genen van iedereen die een Joodse moeder heeft gehad. Zoals het Calvinisme onlosmakelijk met de Nederlandse cultuur verbonden is, al zijn we langzamerhand het meest atheïstische land te wereld.

Wat uit de wereld zou moeten worden uitgebannen is het vijanddenken. Er zijn geen vijanden, tenzij je je structureel superieur voelt ten opzichte van de rest van de wereld. Laten we beginnen bij de eerste moord: Kain slaat Abel dood. Waarom? Omdat Abel zich verheven voelde, daarom. Wie vijanden heeft heeft ze zelf gemaakt.

Dat neem ik Israel echt ernstig kwalijk dat zich verheven voelen. En dat zal helaas zo blijven zolang ze daarin wereldwijd worden aangemoedigd door hun supporters, meest goedbedoelende en in zichzelf vreedzame mensen. Dat zou doorbroken moeten worden

Een van mijn andere reageerders schreef: Wie vecht kan verliezen. Wie niet vecht heeft al verloren. Wat is dat nou voor taal. Oorlogstaal. Niet goed.

vrijdag, januari 16, 2009

Wim van Halm 15 januari 2009



Het kan niet waar zijn dat wraak en vergelding de drijfveer zijn van ons bestaan


Het wordt wel erg moeilijk, de laatste tijd met HVV. Ja, ja, het vrije woord, maar het gaat wel erg een kant op. De redactie, zowel als de afzonderlijke leden van de redactie nemen wel erg uitgesproken standpunten in aangaande de rechten van Israel op het gebruik van geweld en het ongelijk van de Palestijnen. Daar komt bij dat HVV natuurlijk al lange tijd erg fel is gekant tegen de Islamisering van onze westerse samenleving. Combinerend lijkt het er sterk op dat HVV zich heeft ontwikkeld tot een spreekbuis voor het Vrije Woord vanuit een bepaalde richting. Dat zijn wellicht organische ontwikkelingen, in aanvang niet zo bedoeld, maar uiteindelijk wel het resultaat. Hoe dan ook: ik vraag mij in den gemoede af of dit nog wel langer mijn platform kan zijn. Het wordt mij iets te eenzijdig (om het wat eufemistisch uit te drukken.) Sinds het einde van de wapenstilstand tussen Hamas en Israel is ook bij HVV het gordijn gevallen. Misschien ben ik te lang naief geweest, maar het thema van de Islamisering van onze Joods-Christelijke westerse cultuur en mijn grote bezorgdheid daarover, heeft mij wellicht mijn ogen doen sluiten voor het achterliggende motief van vele columnisten van HVV: Islamofobie. Dat is de tegenhanger van Antisimetisme. Ik ben wel Islamofoob, want de Islam als geheel verkeert in de supergevaarlijke fase van Zucht naar Wereldheerschappij (Ze willen ook wel eens andere pyramides bouwen dan van sinaasapellen of andere snuisterijen), dezelfde fase als toen wij Europeanen (Amerika bestond nog niet) met spiegeltjes, kraaltjes en scherprechters de wereld rondtrokken (Nu pakweg 650 jaar geleden). Het gevaar van de Islam is ongelooflijk groot en moet absuluut worden gekeerd. Niks Multiculti, of het zou op basis van wederzijds respect moeten zijn. Maar daar voorziet de Koran helaas niet in. De Thora trouwens ook niet, het Geloofsboek van de Joden. In Christelijk Nederland heet dat Het Oude Testament, het eerste deel van de Bijbel, van voor het Christendom. Het Tweede deel van de Bijbel is het Nieuwe Testament, het deel dat gaat over de timmermanszoon Jezus van Nazareth die als een soort Brack Obama rondtrok met de boodschap: ït's time for a change" en "Yes we can" Hij had zo'n invloed op zijn gehoor dat de hele (naderhand) Christelijke wereld zelfs de jaartelling heeft veranderd. In Israel is het nu 5768 maar in vrijwel de rest van de wereld is het nu 2009. Jezus was een charismatische man met een grote maatschappelijke betrokkenheid, begiftigd met de gave van het woord (rhetorisch begaafd), vergelijkbaar met Ref. Schuller van de Christal Cathedral, maar dan veel beter). Hij was een Joodse man, opgevoed in de traditionele Joodse leer (bestudering van de Boekrollen (vgl.: Koranschool), intelligent en zelfbewust. Wat hij constateerde was dat de Joden (het volk Israel, de laatst overgebleven tak van een herdersfamilie) nog steeds leefden in de traditie van Oog om oog tand om tand. Zo werkte dat in die tijd (en nog steeds, daarover later meer). Jezus zag dat, zag de onrechtvaardigheid, de zelfingenomenheid van het establishment (de Farizeeen), de ongenadige hardheid en zei: Dit deugt niet!. Niet meer oog om oog, tand om tand, ik leer u een nieuwe norm: Kijk naar uw buren, waardeer ze en heb repect voor wie ze zijn.

Het Christelijke deel van de wereld, voornamelijk de onderklasse (toentertijd), heeft dit nagevolgd. Het overgrote deel niet. Zoals het in het Oude Testament (De Thora en boeken van de Profeten) en de Koran is vastgelegd: Oog om oog tand om tand, is het gebleven tot op de dag van vandaag. Hamas en Hagganah zijn er de toonaangevende voorbeelden van.

Helaas ontbreekt het aan liefde en compassie, aan respect en waardering in die bedouienencultuur. De woestijn is hard en medogenloos. Helaas is dat nooit veranderd. Te weinig water, te weinig van alles: het enige wat overblijft is kapsones (jiddish toch?) Eerzucht en eerwraak.

Zo triest. Waarom niet gewoon de sterkste wezen door met open vizier naar "de vijand" toe te lopen en te zeggen: "Zeg klootzak waar ben je nou helemaal mee bezig, je kunt mij schade berokkenen, maar als ik kwaad word maak ik je helemaal af. Laten we proberen er samen wat van te maken. Deal? "

Is dit te simplistisch? Voelt iemand zich door zo'n voorstel tekort gedaan? Ik geloof dat niet. Het is misplaatste eerzucht van beide nitwits die de deal tegenhouden. Joden met overmatige ego's en opgefokte eisen tot rechtsherstel en andere Arabieren (of Perzen, Siriers en vele andere Midden-Oosterse Volken)

Wat ik hoop is dat mijn lezers hierover nadenken. Wellicht eerst kwaad worden, maar nadenken.

Lukt dat niet, dan ben ik weg.

verder discussieren? wimvanhalm@gmail.com