donderdag, oktober 10, 2013

Te belachelijk om over te praten!

Ik word er gek van. De hele dag en avond, alle journaals en actualiteitenrubrieken, melden: een groot sexschandaal. Een 48 jarige meneer uit Cuijk heeft misschien wel 300 meisjes tot sexuele handelingen aangezet. Pedofilie noemden  ze het. Meisjes van 16, hoezo? Vrouwen van 16! Als je op je twaalfde sexueel bewust word, come on! Ik ben 46 jaar getrouwd en mijn vrouw was mijn vriendin vanaf mijn zeventiende; zij was vijftien. 

Er is geen enkel sexschandaal, er is gewoon sexuele emotie. En er is niets mis mee als mensen (tussen 12 en 88) elkaar sexueel pleasen . Sex is de basis van ons leven! Waarom in de lieve vrede misgunnen wij dat elkaar. Vaders zijn jaloers uiteraard. Ze willen wel, maar durven niet, dus worden ze "functioneel" kwaad op de belager van zijn dochter. Moeders zijn ook jaloers, uiteraard..., het kan toch niet zijn dat je dochter meer presteert dan je zelf durft.?

Ik ben hartstikke jaloers op die meneer! Waarom zou je meisjes die willen niet in je bed mogen tillen? Wel netjes natuurlijk, met condoom, oprechte passie en respect. Als je je als man liefdevol hebt gedragen, je "meisje", je "vrouw" hebt gegeven wat  in je had, wat is daar dan mis mee? Waarom zou je dat meisje haar genot onthouden? Jaloezie? We zijn compleet doorgeslagen en misgunnen anderen wat wijzelf continu in onze broek voelen. 

We zijn vreselijk doorgeschoten 

maandag, oktober 07, 2013

En behoud het goede: Er is meer dan vooringenomenheid

En behoud het goede: Er is meer dan vooringenomenheid

Er is meer dan vooringenomenheid

Vanavond was ik deelnemer aan een seminar over jeugdwerkloosheid. Manon, midden dertig schat ik, hield ons een spiegel voor. Wie wij? Een Rotaryclub in de rurale gebieden van ons landje. Wij, allemaal geslaagde ondernemers en dienstverleners, veelal gepensioneerd, vol van granieten overtuigingen. Manon kreeg haar gehoor ademloos stil. Alle vooroordelen werden opzij gezet en wij luisterden.
Over jonge mensen die, na dat zij afgestudeerd zijn , in tegenstelling tot hun verwachtingen, zelfs tot hun grote verbazing , niet de baan krijgen waarvan zij hadden gedroomd. Grote teleurstelling,
Wat is er fout in de toegeleiding naar de arbeidsmarkt? Daar ging het Manon niet om. Zij constateert dat vele jonge mensen, hoe hoog opgeleid ook, die weg niet weten. Ondanks veel intensievere sociale vorming op basis onderwijs niveau: kringgesprekken tussen 3 en 4 jarigen, training in empathie en sociale intelligentie. Ik durf de stelling aan dat, zelfs de jongere leden van onze club, vanaf (pakweg) 30 jaar, die vorming zo niet hebben meegekregen.
Je deed je best en zorgde dat je onder de pannen kwam, zodat je niet meer afhankelijk was van je ouders en je eigen broek kon ophouden. Het is nu herfst; vroeger plukte ik bramen en bosbessen, raapte eikels en kastanjes en verkocht ze aan de groenteboer en aan boeren. De 50 cent per week  die ik als zakgeld kreeg mits ik de tuin onderhield, telde niet meer mee, al was het alleen maar omdat die regelmatig werd ingehouden wegens (veronderstelde) wanprestatie. Nooit ben ik afhankelijk geweest, ik was toen tien..
Nu zie ik pubers van 25, haar op hun poten, neuken als konijnen, huilen omdat ze, na hun afstuderen op HBO Commercial Management, niet onmiddellijk een team van tien vertegenwoordigers (sorry: Accountmanagers) onder zich krijgen. Van leiding geven: geen verstand. Van luisteren en afwegen: geen verstand. Voor minder dan € 2.500 per maand kom ik m’n bed niet uit.
Manon, een prachtige, krachtige vrouw (het mag ook in de andere volgorde) overwint mijn cynisme en doet er wat aan. Op mijn manier heb ik dat ook wel gedaan; sommige mensen zijn het waard om omhoog geschopt te worden. En het allermooiste is als dat ook lukt. Manon doet dat.
Ik krijg er tranen van in mijn ogen als we elkaar op die manier vooruit helpen.


Wim

woensdag, oktober 02, 2013

Een korte oprisping over Pauw en Witteman

Ordinair.


Om precies 23.00 uur schakelde ik over van “De Rijdende Rechter” naar “Pauw en Witteman”. Wat een overgang! Die omschakeling doe ik regelmatig, maar nu was het heftig. De Rijdende Rechter tegenover de Vileine Scherprechters. Nuance  versus Veroordeling. De Rijdende Rechter zoekt de zaak uit, stelt zich op de hoogte, laat iedereen die zich aanmeldt aan het woord en weegt dat mee in zijn oordeel. De Vileine Scherprechters hebben hun oordeel al van tevoren bepaald en er hun publiek (jury) op afgestemd. Paul Witteman hoort daar helemaal niet meer thuis; is het ijdelheid dat hij er nog steeds geen afstand van wil nemen? Laat Jeroen doorgaan met … als “sidekick”, of (wat mij betreft liever nog, als anchorwoman) zijn voor eeuwige liefde Loretta Schrijver. Hoeveel vrouwen hij ook heeft genaaid (volgens zijn eigen zeggen meer dan 200), Loretta … Zoals Liesbeth bij Ramses hoorde en Gerard Cox bij Joke Bruijs  en … Ik zie het zelfs op tevee, toneel  en everywhere: mensen horen bij elkaar terwijl ze er zichzelf tegen verzetten en het zelfs niet willen.
Dat deugt; je wilt niet het eigendom worden van iemand anders die sterker is dan jijzelf, laat staan van iemand die volgens jezelf zwakker is dan jij. Paul Witteman is inmiddels de “eminence grise” van de “Vara-Performance”, maar hoe lang nog. Niet lang meer Paul! Je moet je niet laten identificeren met het woord “Ordinair”. Alles goed, maar dat gaat te ver. Dat ben je niet. Ik denk dat je je familie Andriessen  niet moet belasten. Zelf ben je een cultuur adept. Waarom blijf je, zelfs in deze levensfase je identificeren met  grofheid. Laat Pauw zijn weg gaan (oprecht hoop ik met Loretta)
Er is geen ruimte meer om ordinair te zijn.


Ordinair.

Ordinair.
Om precies 23.00 uur schakelde ik over van “De Rijdende Rechter” naar “Pauw en Witteman”. Wat een overgang! Die omschakeling doe ik regelmatig, maar nu was het heftig. De Rijdende Rechter tegenover de Vileine Scherprechters. Nuance  versus Veroordeling. De Rijdende Rechter zoekt de zaak uit, stelt zich op de hoogte, laat iedereen die zich aanmeldt aan het woord en weegt dat mee in zijn oordeel. De Vileine Scherprechters hebben hun oordeel al van tevoren bepaald en er hun publiek (jury) op afgestemd. Paul Witteman hoort daar helemaal niet meer thuis; is het ijdelheid dat hij er nog steeds geen afstand van wil nemen? Laat Jeroen doorgaan met … als “sidekick”, of (wat mij betreft liever nog, als anchorwoman) zijn voor eeuwige liefde Loretta Schrijver. Hoeveel vrouwen hij ook heeft genaaid (volgens zijn eigen zeggen meer dan 200), Loretta … Zoals Liesbeth bij Ramses hoorde en Gerard Cox bij Joke Bruijs  en … Ik zie het zelfs op tevee, toneel  en everywhere: mensen horen bij elkaar terwijl ze er zichzelf tegen verzetten en het zelfs niet willen.
Dat deugt; je wilt niet het eigendom worden van iemand anders die sterker is dan jijzelf, laat staan van iemand die volgens jezelf zwakker is dan jij. Paul Witteman is inmiddels de “eminence grise” van de “Vara-Performance”, maar hoe lang nog. Niet lang meer Paul! Je moet je niet laten identificeren met het woord “Ordinair”. Alles goed, maar dat gaat te ver. Dat ben je niet. Ik denk dat je je familie Andriessen  niet moet belasten. Zelf ben je een cultuur adept. Waarom blijf je, zelfs in deze levensfase je identificeren met  grofheid. Laat Pauw zijn weg gaan (oprecht hoop ik met Loretta)
Er is geen ruimte meer om ordinair te zijn.