De Paus en Condooms


De hele wereld staat op z'n kop omdat de Paus heeft gezegd dat condooms in bepaalde situaties toch functioneel kunnen zijn. Bijvoorbeeld voor HIV besmette homosexuele mannen. Het condoomgebruik is dan niet gericht op het voorkomen van zwangerschap, maar op het beschermen van de partner. Lijkt mij een volkomen legitieme argumentatie vanuit katholiek standpunt. Immers in de Katholieke kerk, en trouwens ook in alle andere Christelijke kerken in de wereld, is de liefde de enige basis van seks, niet de lust. Maar nu inmiddels het overgrote deel van de wereld niet meer Christelijk is, heeft in de seksuele moraal lust de plaats ingenomen van liefde. Ook ik hoor daarbij. Seks is voor mij een heel plezierige vorm van entertainment, te verkiezen boven een avondje bioscoop of een toneelstuk, laat staan televisie kijken. Toch ben ik blij dat de Kerk, met de R.K. kerk voorop vast houdt aan haar principes. Ons voor houdt dat lust niet de juiste drijfveer is om de wereld gelukkiger te maken. Lust is egoïstisch, zelfgericht. Liefde richt zich op de ander. De Kerk gaat over liefde en kan niet anders dan de lust te veroordelen.

Als dan op dezelfde dag op Radio 5 (Dicht bij Nederland) en de televisie (Pauw en Witteman) op uitgesproken atheïstische wijze de draak wordt gestoken met "die oude man in een jurk" "die eigenlijk vervolgd moet worden wegens misdaden tegen de menselijkheid" en "indirect schuldig is aan massamoord", de hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad voor de tweede keer in twee weken belachelijk maakt, zonder maar enige aandacht te schenken aan haar argumenten, dan vraag ik mij af in wat voor wereld wij leven. Is het "politiek correctisme " van P&W en van Dichtbij Nederland de vooruitgeschoven post, de vijfde colonne van het Islamisme, of zijn wij nog bereid onze eigen normen en waarden serieus te nemen. Waarom toch die omarming van die ons wezensvreemde Islam? Vanwege het geweld dat er van uitstraalt? Terwijl wij het christendom en bijvoorbeeld een andere exotische levensovertuiging als het Boeddhisme, dat ook uitgaat van de Liefde, als "watjescultuur" op de schroothoop wordt gegooid.

Lees als tegengif eens http://hoeiboei.blogspot.com/ en met name de bijdrage van Nahed Selim met de titel "Hitler is een held voor veel moslims" en je zult je afvragen waarom wij zo'n hekel hadden aan de nazi's (hetgeen trouwens zeer te betwijfelen valt, maar gelukkig hebben we onze excuusstruusen Hanny Schaft en (geheel ten onrechte, maar in zekere zin ook) Anne Frank) en nu de Islam omarmen.
Het slaat gewoon nergens op. We zijn met z'n allen totaal de weg kwijt. Door onbekendheid met het verleden omarmen we vandaag de verkeerde goden en maken belachelijk wat ons gemaakt heeft tot wie we tot voor kort waren: een verantwoordelijke, liefhebbende samenleving, zonder intrinsieke kwaadaardigheid, schadelijk cynisme en duister nihilisme.
Het wordt echt tijd om "would be" atheïsten als P&W, Sulay Reval, Jan Mulder, en nog veel te veel anderen uit de massamedia te weren.


Ja Vrijheid van meningsuiting is een groot goed in ons land, behalve als het de bovengenoemde heren en dames niet bevalt. Dan ben je een "haatzaaier", een "populist", en nog een heleboel andere kwalificaties.


Ik begon met het opschuifende condoomstandpunt van de RK Kerk. Omdat zij het basisprincipe: Liefde is de bron van Seks" overeind hielden is deze nuancering een geweldige sprong voorwaarts. Niet de kerk, mar de mensheid moet daarmee leren omgaan. Erover nadenken, wikken en wegen, en je afvragen of je misschien zelf wel goed bezig bent. De Kerk is immers ook een spiegel die je glashard je eigen tronie laat zien. Je kunt het dan wel bespotten, maar toch.


Ik eindigde met "Politiek Correctisme" en hoe evident verkeerd dat kan zijn als je dat niet goed doordenkt en documenteert. Voor je het weet neem je zomaar de verkeerde in bescherming. En dat is is wat "Politiek Correct" Nederland vandaag de dag doet.

Democratie of opgefokte egocratie?

Wij zijn er in Nederland trots op dat wij een van de oudste functionerende democratieën ter wereld zijn. Ons wereldbeeld is dan ook dat democratie de oplossing is voor alle problemen in de wereld. Haarlemmer olie: goed voor alle kwalen. Intensief overleg heeft in deze contreien altijd tot bruikbare oplossingen geleid, dus is het “polderen” tot norm verheven en is dan ook de basis van onze parlementaire democratie. Parlement; het woord zegt het al: kletscollege. Gelukkig hebben we daar in het verleden enig cachet aan gegeven, zodat het niet ontaard is in een kippenhok met kakelende kippen.

Nog niet, althans, want ik maak me wel zorgen over de hedendaagse ontwikkelingen van ons democratisch bestel.

Basis van de democratie is: vrije en eerlijke verkiezingen. Zolang dat niet gewaarborgd is: vergeet de democratie en stel een bewindvoerder aan: een regent, een manager, een niet criminele dictator, in elk geval iemand die een volgende stap kan zetten naar een niet corrupte democratie.

Onder leiding van Thorbecke  en anderen is dat hier gelukt. In Engeland (beter gezegd het United Kingdom) is de ontwikkeling iets anders gegaan, beter zelfs, maar beide vormen werken, omdat ze passen in de cultuur van de bevolking. Ook de USA heeft (naar Europees voorbeeld) een bruikbaar systeem ontwikkeld, zij het dat daar de democratie langzamerhand is gekaapt door het ambtelijk apparaat: Pentagon, CIA, FBI en vele andere federale instituties die feitelijk de dienst uitmaken, welke “Administration” ook aan de macht is.

Ook in Nederland dreigt dat. Een poesiealbumgedicht luidt; “bloemen verwelken, schepen vergaan, maar onze vriendschap blijft eeuwig bestaan”. Mijn politieke variant daarop is: “Bewindslieden komen, bewindslieden gaan, maar het ambtelijk apparaat blijft eeuwig bestaan.” In de luwte, buiten de schijnwerpers doen zij wat gedaan moet worden. Met integriteit en kennis van zaken.

Hoe kundiger en assertiever de ambtenaren zijn, hoe minder hebben de gekozen politici in te brengen hebben. En andersom is ook waar.

Wat ik in de laatste twintig jaar constateer als trend in de Nederlandse democratie is dat het ambtelijk apparaat steeds assertiever en kundiger wordt en dat het politieke apparaat steeds verder terrein verliest.

Van democratie verschuiven we naar egocratie: niet wat is goed voor ons land en volk, maar hoe kom ik in de schijnwerpers, zodat ik straks de grote sprong naar meer eer en beter betaald kan maken.

Het Nederlands democratisch poldermodel (collegiaal overleg) ontaardt in elkaar beschuldigen, beledigen, proberen af te maken. Niet elkaar helpen te zoeken naar de beste oplossing (zoals in het UK)[i], maar elkaar beschuldigen en uitmaken voor rotte vis, daarbij aangevoerd door journalisten die uit zijn op een “scoop”

De overmaat aan aangevraagde spoeddebatten is daar het zuiverste bewijs van. Het aanvragen van een “spoeddebat” een niet reguliere, niet geagendeerde oproep aan een minister om per direct te verschijnen om rekenschap af te leggen over (meestal) mineure zaken. Meestal niet omdat het landsbelang daarmee gediend is, maar om de publieke aandacht die dit oplevert (Pauw en Witteman, Nieuwsuur, DWDD, Volkskrant etc.)

Vandaag was daarvan weer een sprekend voorbeeld. Natuurlijk heeft de PVV de linkse partijen in het hart geraakt: zij staan buiten spel, terwijl de PVV in feite regeringspartij zonder verantwoordelijkheid (geen ministers) is. Blijft over alles op de man te spelen, omdat er op het gedrag van de PVV in deze regeringscoalitie nog niets is aan te merken. En journalisten genoeg die wel wat vinden. Dus gaan we een spoeddebat aanvragen, niet over beleid, maar over personen.

Dat is de afbraak van onze democratie. In plaats dat de collega’s in het parlement elkaar, met al hun zonden, als volwaardige collega’s accepteren, proberen we ze te breken. Het gaat niet meer om politieke argumenten, maar om vernietiging van de oppositie, om het doodbijten van de onderliggende partij.

Met alle mooie en goed uitgesproken woorden van Femke Halsema; zij is een “black widow who bites off the head of her amant after beiing impragnated”

Dat is dodelijk, dat moge duidelijk zijn, maar niet alleen voor de naïeve slachtoffers, maar vooral voor de democratie.

Het is maar goed dat we een koningshuis hebben.

---

[i] In het tweepartijenstelsel accepteert de verliezer de overwinning van de ander en vormt dan een schaduwkabinet dat steeds alternatieven aandraagt voor de regeringsvoorstellen.