Irak, tien jaar na het begin van de oorlog tegen Saddam Hoessein

Ruim tien jaar geleden, in maart 2003, barstte de Irak oorlog uit. Een kwestie van dagen zou het zijn, waarna Irak als democratie zou herrijzen. Hoe naïef kan de grootste krachtpatser in de wereld zijn. Het zou nog 8 maanden duren voor Saddam gevangen werd genomen en de oorlog is desondanks in feite nog steeds gaande. Ja, de Amerikanen zijn weggetrokken met de staart tussen hun benen om zich verder te kunnen concentreren op Afghanistan, Irak in pure ellende achterlatend. Hoezo democratie? Omdat enkele overlopers met goed Amerikaans geld in een westers kostuum werden gehesen en zo, netjes gekapt en geschoren, de wereld moesten overtuigen van hun “westerse beschaving”? Nepotisme, Islamisme, corruptie, dat is wat tot op vandaag de dag het dagelijks ritme in Irak bepaalt. Een “Failed State”,teruggeworpen in de Steentijd, nadat het een goed georganiseerd land was met een culturele impact die de Grieken doet verbleken. Ja, het geweldsmonopolie was in handen van de staat, zoals het hoort. Nu in handen van ayatollah’s en ander gepeupel. Tja.. democratie, toch? Vrijheid alom!.

Al met al: Amerika brengt sinds jaar en dag meer ellende in de wereld dan het oplost. Sinds de Amerikaanse burgeroorlog heeft Amerika geen oorlog meer gevoerd op eigen grondgebied. Des te meer op andermans terrein. En met succes? Ik noem Vietnam, Cambodja, Colombia, Irak, Afghanistan. Over een “Failed State”gesproken.

De enige die van al dit oorlogsgeweld heeft geprofiteerd is Amerika zelf. De oorlogsindustrie is al sinds de oprichting van de V.S. de meest robuuste van de hele wereld. Als men daar nog de CIA, de Homeland Security en de particuliere”beveiligingsorganisaties” aan toevoegt is het nog robuuster dan Hitler kon bedenken en ook heeft uitgevoerd. Als we de oorlogsindustrie in Amerika buiten beschouwing laten is het land nog armer dan Griekenland en zouden 9 op de 10 Amerikanen beklagenswaardige paupers zijn, in plaats van volgevreten “dubbeldeckers en cola-emmers nuttigende” fatties.

Terug naar tien jaar “bevrijding” van Irak. In 2011, 8 jaar na de start zijn de Amerikanen smadelijk afgedropen zonder ook maar een fractie van hun nobele doelstellingen te hebben bereikt. Honderdduizenden Irakese en 4.500 Amerikaanse doden te betreuren. Al-Maliki (Verdeel en Heers, en Pakken wat je Pakken kan zijn zijn de levensregels) in het door Amerika ruimhartig gefinancierde zadel, omringd door fazallen die mee-eten uit de rijk voorziene ruif van Olie-opbrengsten en Amerikaanse steun. De burgers creperen: Who cares.

Toen Irak nog Irak was: een harde samenleving van woestijnbewoners die door de eeuwen heen  moesten knokken om te overleven waren er aanvankelijk de door de Engelsen opgelegde corrupte fake-besturen, hetgeen het leger ruimte gaf om door middel van een staatsgreep orde op zaken te stellen. Onder Saddam Hoessein groeide Irak uit tot een welvarend land met het beste gezondheidssysteem en het beste onderwijssysteem van het Midden Oosten. Er waren bodemschatten die de economie aanzwengelde en een goed functionerende economie die een redelijk welvarend middenklasse tot gevolg had. 

Samenwerking met buitenlandse ingenieursbureaus en universiteiten brachten kennis naar het land. De mentaliteit bleef weliswaar hard en wie zich wilde conformeren had een goed leven, maar wie dat niet wilde en openlijk in de publiciteit oppositie voerde werd, cultuurgetrouw uit de samenleving verwijderd, soms zelfs met openbare ophanging als schrikwekkend voorbeeld. Democratie bestond daar toen nog niet en nu ook nog niet, want het past niet in de cultuur. Een voortvarende, niet al te scrupuleuze dictator, niet zijnde een corrupte graaier, is de ideale bestuursvorm daar.

Ach, in Saoudie Arabie, Jemen, Soedan, is hoofden afhakken, vrouwen stenigen en handen en voeten amputeren ook nog dagelijks gebruik.

Saddam voerde Irak in sneltreinvaart naar de Europese standaard. Totdat hij te machtig werd in zijn regio. Saoudi Arabie en Iran, om maar de grootste buren te noemen wensten zo’n machtig land niet in hun nabijheid. Dus koos Amerika eieren voor zijn geld en besloot  Irak uit het krachtenveld te verwijderen. Bijkomend groot voordeel voor Amerika was dat er een gat werd geslagen in de homogene moslimwereld. 

Zo kon Amerika blijven manipuleren en haar oliebelangen veilig stellen. Dachten ze. Ondertussen werd de opstandige provincie Koerdistan losgeweekt uit het land en ingezet om mee te vechten tegen de eigen medeburgers.

Als het zo uitkomt weten de V.S. uitstekend hoe een land te versnipperen in facties. Met Rusland heeft men dat ook geprobeerd na de val van de muur. Totdat Poetin besloot dat niet langer toe te staan en zijn mede wereldmachtspositie weer op te eisen. 

Fantastisch dat het evenwicht weer is hersteld en wij niet alleen zijn overgeleverd aan het Pentagon, de concerndirectie van het Militair Industrieel Complex, de National Security Agency (NSA)en de CIA voor het echt vuile uitvoerende werk. Organisaties die echt nergens  voor terugdeinzen, mits het de Amerikanen wat oplevert. Zelfs Obama is gevangen genomen in het web van het Pentagon. 

Ja, je kunt het wel een democratie noemen, Amerika, maar niet de kiezer, het establishment maakt de dienst uit. Wie het meeste geld heeft wint. Dat geldt voor presidentskandidaten, en alle lagere ambtelijke functies, de NRA (National Rifle Organisation), de Joodse lobby, de Tea Party en zo nog wat louche organisaties, waarvan we zelfs de namen soms niet kennen.

Na Saddam Hoessein is Libië een kopje kleiner gemaakt, ook een redelijk functionerende staat, met een hoog onderwijsniveau en een belangrijke partner voor andere Afrikaanse ontwikkelingslanden, Egypte en recentelijk natuurlijk Syrië. 

Enige jaren terug had ik een gesprek met een Nederlandse Generaal. Ik verweet hem dat de Westerse wereld net deed alsof het Midden Oosten bij Europa hoorde en adviseerde hem het boek te lezen  van Joris Luyendijk “Het zijn net mensen” http://www.bol.com/nl/p/het-zijn-net-mensen/1001004010981288/ Hij tekende een landkaart voor mij, waarin Syrië een uitstekende strategische positie werd toebedeeld ten opzichte van heel Noord en Midden Afrika, zoals Turkije onze “vriend” heet te zijn ten opzichte van alle Stan landen: Kazachstan, Uzbekistan, Turkmenistan, Tadzjikistan en nog een paar voormalige Sovjet Republieken die zich met hulp van de Amerikanen hebben losgemaakt uit de Russische invloedssfeer om Rusland verder onderuit te schoffelen.

Amerika snapt simpelweg niet hoe andere culturen in elkaar zitten en denkt er goed  aan te doen hun opvattingen op te leggen aan anderen. Zoals Nederland met Indonesië, Suriname en de Antillen probeerde en België met Congo. Onbegonnen werk.

Wij, het Westen, de Moderniteit, welke naam je ook geeft aan onze “Superieure Samenleving” (afkorting SS, zo dachten zij ook toevallig) hebben daar niets te zoeken. En zij hebben niets bij ons te zoeken. Ja, we kunnen praten over Globalisering. En economisch zal dat ook wel goed komen. Maar de realiteit is dat elke cultuur in zijn eigen wereld leeft en op dat punt nooit zal globaliseren. Wij worden geen moslims en zij niet protestant of anderszins Christelijjk.

Al met al, het is een schande dat wij als beschaafde naties de wereld nog steeds willen “bekeren”, zending willen bedrijven en onze normen en waarden willen opdringen aan mensen met een andere levensovertuiging. We kunnen verhalen blijven schrijven zoveel als wij willen over kinderhuwelijken, de onderdanigheid van de vrouw, het brute rechtssysteem, maar dat is niet aan ons.

Neem er afstand van en laat ze niet binnen in onze cultuur, zoals wij ook geen toegang hebben tot de hunne. Zo behouden we vrede..

De Winner en de Loser

Onderstaande opsomming is niet origineel van mijn hand, maar door mij uit het Amerikaans vertaald en aangepast voor het Nederlandse cultuurgebied.

De “winner” is altijd deel van het antwoord
De “loser” is altijd deel van het probleem

De “winner” heeft altijd een voorstel
De “loser” heeft altijd een excuus

De “winner” zegt: “laat mij het voor je doen”
De “loser” zegt: “dat is niet mijn taak”

De “winner” heeft een antwoord voor elk probleem
De “loser” heeft een probleem met elk antwoord

De “winner” zegt: “het is misschien moeilijk, maar wel mogelijk”
De “loser” zegt: “het is misschien wel mogelijk, maar te moeilijk”

De “winner” luistert
De “loser” wacht slechts tot hij weer kan praten

De “winner” kan een vergissing begaan en zeggen: sorry, mijn fout”
De “loser” kan een vergissing begaan en zegt: “maar ’t was niet mijn fout”

De “winner” zegt: “ik ben goed, maar ’t moet toch nog beter kunnen.”
De “loser”” zegt: “ik ben niet zo slecht als vele anderen.”

De “winner” voelt zich verantwoordelijk voor meer dan zijn job
De “loser” zegt: “ik werk hier alleen maar.”

Misschien heeft u dit al eens eerder gezien, maar het is goed om het van tijd tot tijd weer eens onder ogen te krijgen en te overdenken.
Winner of loser zijn is overigens niet genetisch bepaald, het is een keuze, uw keuze!


Wim van Halm

Maarn, september 2013

De Islam, medegrondlegger van “ons” Europa.

De Islam, medegrondlegger van “ons” Europa.

Ik heb nog geprobeerd om de titel van deze lezing te wijzigen in "De Islam, thans mede vormgever van "ons" Europa", maar hij wilde van geen wijken weten, dhr. Louis Donckers, lector aan de UT (Universiteit Twente). Ik trof hem voorafgaande aan zijn oratie en had binnen twee minuten na onze kennismaking een discussie van een half uur. En pittig ook. 

"Feiten", zei hij, "ik baseer mij uitsluitend op feiten, zoals een wetenschapper betaamt". De radicalisering van de Islam was het gevolg van de kruistochten van vanuit Europa, betoogde hij. Ik ben van mening dat de kruistochten op gang kwamen om Byzantium te helpen zich te verzetten tegen de expansiedrift van de Islam en om Jeruzalem na ruim 400 jaar bezetting door de Islamieten, terug te veroveren. Zie ook het lemma in Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Kruistocht_(strip) 

Hoe kwam toen die animositeit tussen Moslims en Christenen? Die was er al lang voordat Christus geboren was, om precies te zijn ruim 2000 jaar. Die animositeit ontstond toen Aartsvader Abraham, de ultieme Joodse Schapenboer, zijn concubine Hagar met haar zoontje Ismaël de woestijn in stuurde, nadat hij, onverwacht zijn vrouw Sara alsnog zwanger had gemaakt. Hagar had daar vrede mee, zoals een volgzame vrouw betaamt, maar Ismaël werd vervuld van haat jegens Abraham, die patser die zijn moeder de woestijn in stuurde. Dat is nooit meer goed gekomen. 

Abraham, rijkaard in zijn wereld, met misschien wel een paar honderd schapen, voelde zich kind van zijn God (whoever) dat hij alsnog nageslacht kreeg. Hij werd een streng gelovig mens en voedde zijn kind op als erfgenaam van zijn goddelijke opdracht: de wereld te overtuigen van hun uitverkorenheid: het Joodse volk vind hier haar ontstaan. Tot dan waren het simpele woestijnarabieren, vanaf dat moment werden ze een "uitverkoren volk". 

De twee nazaten van Abraham groeiden steeds verder uit elkaar. In de Abraham clan groeide de overtuiging van de uitverkorenheid versus de verstotenheid van de Hagar clan. Daaruit is de onoverbrugbare kloof tussen Israëlisme en Islamisme ontstaan, al meer dan 4000 jaar dus. Nog maar kort geleden in vergelijking met vele andere culturen, al (Maya's) of niet (Chinees) reeds vergaan. 

Daar zitten we nu mee: partijen die elkaar al 4000 jaar het licht niet in de ogen gunnen. En beiden trachten allen die niet met hetzelfde sop overgoten zijn voor zich te winnen. Israël heeft kans gezien de hele wereld een schuldgevoel aan te praten, omdat die hele wereld verantwoordelijk is voor de dood van 4 miljoen Joden in de Tweede Wereldoorlog. Hoeveel Russen zijn er omgekomen in die tijd? Hoeveel Geallieerden? Zoek het op in Wikipedia of andere bronnen. De subsidiëring van Israël door "het Westen" is geen "genoegdoening voor aangedaan leed", maar simpel van politieke aard. Amerika (de USA) en Europa hebben zodoende een smoes om midden in Islamitisch gebied een geweldige regionale controlepost te hebben. Subsidies en wapenleveranties zijn een groot succes. De Joden hadden ook naar Canada kunnen gaan, hetgeen hun ook is aangeboden: Een Nieuw Land, onbesmet! Maar nee! Palestina is ons land, voor eeuwig! 


In de 2000 jaar v.C. en de eerste 100 jaar n.C. hebben de nazaten van Ismael zich onderscheiden door hun expansiedrift, waardoor het toenmalige Byzantijnse Rijk en het Romeinse Rijk onder de voet werden gelopen. Europa had zich in de tijd voornamelijk bekeerd tot het Christendom onder leiding van de Roomse Paus. In 1096 n.C. besloot Paus Urbanus II dat het genoeg was en riep op tot een kruistocht om Jeruzalem terug te veroveren en de verdere expansie van de Islam binnen Europa te stoppen. In de Balkan werden de Serven gestationeerd om de Osmaanse Turken buiten de deur te houden en in Zuid Spanje werd de opmars van de Moren gestopt. Dat is waar wij ons Europa aan te danken hebben. 

Door de Islam buiten de deur te laten heeft zich in Europa de moderniteit kunnen ontwikkelen, is de Verlichting ontstaan met vrijheid van godsdienst, vrijheid van meningsuiting, democratie en een hoge intellectuele ontwikkeling en beschaving. Anders zaten we nu nog op de grond rondom grote dienbladen met onze handen te eten, zoals nog steeds gebruikelijk. Ja de Arabieren hebben het telraam uitgevonden, maar veel verder zijn ze nooit gekomen in de digitale wereld van nu. Hoeveel Nobel prijzen zijn er in de Islamitische wereld uitgereikt? 

De Islam aan de basis van de Europese beschaving? Laat ik eens onbeschaafd zeggen: Bullshit!

Het kan zijn dat u vindt dat de Islamitische "beschaving" veel rijker is dan de onze, maar ik ben heel blij dat Paus Urbanus II de kruistochten heeft geïnitieerd.

(N.B. Dit is natuurlijk een heel korte samenvatting van 4000 jaar cultuur, maar wel een correcte. Als u meer wilt weten kunt u Wikipedia naslaan of gaan studeren, maar het wordt er niet anders van)