De kosten van de zorg.
De kosten van de zorg rijzen de pan uit, zeg maar gerust: worden langzamerhand onbetaalbaar. Dat komt niet omdat we steeds zieker worden, maar omdat de gezondheidsindustrie steeds nieuwe producten bedenkt, waarop we vervolgens menen recht te hebben.
De gezondheidsindustrie is veruit de meest lucratieve moneymaker in de wereld. Iedereen maakt er vanaf zijn geboorte tot zijn laatste ademtocht in steeds toenemende mate gebruik van en niet alleen bij ziekte, maar vooral bij gezondheid. Preventie, levensverlenging, schoonheidsbehandelingen, correctieve chirurgie, het valt allemaal onder de zorg.
Tijd voor een evaluatie en daarbij ga ik kort door de bocht. Geen heilige huisjes, geen taboes.
We hebben hier in ons rijke westen zoveel geld (ja zelfs ook de "armen" onder ons), individueel en/of collectief, dat wij het ons kunnen permitteren ook de onnodige medische ingrepen te financieren.
Medische zorg is in eerste instantie pijnbestrijding. Dan komt er een hele poos niets en dan komt het bestrijden van de oorzaak van de pijn. In het overgrote deel van deze wereld is dat nog steeds zo. Alle andere toeters en bellen die we er inmiddels aan hebben toegevoegd, moeten er gewoon weer af. We moeten weer terug naar uitsluitend de curatieve zorg.
Geen levensverlenging, geen IVF, geen ingrijpende operaties en transplantaties bij 80 plussers.
Gewoon de natuur zijn werk laten doen. Dat betekent ook het afbraakproces toestaan. Natuurlijk mag daar enige hulp en begeleiding bij worden verstrekt, zoals pijnbestrijding en hulpmiddelen als een rollator. Maar dat mag best een gebruikte zijn. En natuurlijk geen scootmobielen. En voor wie echt niet meer kan opname in een verzorgingsinstelling in plaats van idiote verbouwingen. Natuurlijk is iedereen vrij dat zelf te bekostigen, maar trapliften en relaxstoelen gewoon uit het pakket schrappen.
We hebben al heel wat doodsoorzaken overwonnen: builenpest, syfilus, aids, tuberculose, diabetes en nog hele reeksen andere vreselijkheden. Het gevolg is dat de mensen daar niet meer aan overlijden en dus veel ouder worden. Maar het afbraakproces gaat wel door: verkalking, hart- en vaatproblemen, orgaanfalen. De overwonnen ziektes worden met medicijnen bestreden, maar dan komt de kanker. Nu zijn we intensief bezig ook die ziekte weer uit te bannen. Voor een heleboel soorten lukt dat al heel goed, maar desondanks is het opgeschoven naar de belangrijkste doodsoorzaak hier in het Westen. Maar ook de chemokuren voor 70 plussers zou probleemloos afgeschaft moeten worden. De belasting van chemukuren weegt niet op tegen het verlies aan levenskwaliteit. Goede pijnbestrijding zou voldoende moeten zijn. Ieder mens zal op den duur toch ergens aan moeten overlijden. Al was het alleen maar om volgende generaties ook eens aan de bak te laten komen.
Ook de behandeling van ongeneeslijke afwijkingen bij de geboorte zou moeten worden stopgezet. Als de boreling geen uitzicht heeft op een zelfstandig en zelfvoorzienend leven is het beter daar niet mee verder te gaan. In Afrika en Azië is dat de dagelijkse praktijk en heus niet omdat dat barbaren zijn. Eigenlijk zijn wij dat door een levend wezen met een onvolwaardig leven op te zadelen.
Zo zouden we de zorgkosten probleemloos kunnen halveren. Dat kost natuurlijk vele banen, maar we hebben nog een hele slag te maken in de kwaliteitsborging, zodat die gevolgen wel eens mee zouden kunnen vallen.
Dan zijn we ook van de coninue bedelarij af van al die Stichtingen die nog meer geld willen om hun organisaties te laten bestaan: KWF, Alzheimer, Astmafonds, Nierstichting, Hersenstichting, Hartstichting, Maag- en Darmstichting. Gek word je ervan. Elke week is er een andere bedelaar aan de beurt om aan fundraising te doen. Samen met de daklozenkrant kunnen ze allemaal opgedoekt worden, want ze voegen geen waarde toe aan de maatschappij, ze onttrekken slechts waarde aan de maatschappij.
Ter vergelijking, en ik vind oprecht dat ik deze vergelijking mag maken.
Ik steun ook dierenwelzijnsorganisaties, maar zodra die zouden beginnen met onderzoek naar levensverlengende medische zorg, zou ik onmiddellijk afhaken met nog één cent te geven. We zitten niet te wachten op honden van 20 jaar.
En we zitten ook niet te wachten op mensen van boven de 100.
Laten we het leven natuurlijk houden en dat betekent ook bereid zijn te sterven.
De kosten van de zorg rijzen de pan uit, zeg maar gerust: worden langzamerhand onbetaalbaar. Dat komt niet omdat we steeds zieker worden, maar omdat de gezondheidsindustrie steeds nieuwe producten bedenkt, waarop we vervolgens menen recht te hebben.
De gezondheidsindustrie is veruit de meest lucratieve moneymaker in de wereld. Iedereen maakt er vanaf zijn geboorte tot zijn laatste ademtocht in steeds toenemende mate gebruik van en niet alleen bij ziekte, maar vooral bij gezondheid. Preventie, levensverlenging, schoonheidsbehandelingen, correctieve chirurgie, het valt allemaal onder de zorg.
Tijd voor een evaluatie en daarbij ga ik kort door de bocht. Geen heilige huisjes, geen taboes.
We hebben hier in ons rijke westen zoveel geld (ja zelfs ook de "armen" onder ons), individueel en/of collectief, dat wij het ons kunnen permitteren ook de onnodige medische ingrepen te financieren.
Medische zorg is in eerste instantie pijnbestrijding. Dan komt er een hele poos niets en dan komt het bestrijden van de oorzaak van de pijn. In het overgrote deel van deze wereld is dat nog steeds zo. Alle andere toeters en bellen die we er inmiddels aan hebben toegevoegd, moeten er gewoon weer af. We moeten weer terug naar uitsluitend de curatieve zorg.
Geen levensverlenging, geen IVF, geen ingrijpende operaties en transplantaties bij 80 plussers.
Gewoon de natuur zijn werk laten doen. Dat betekent ook het afbraakproces toestaan. Natuurlijk mag daar enige hulp en begeleiding bij worden verstrekt, zoals pijnbestrijding en hulpmiddelen als een rollator. Maar dat mag best een gebruikte zijn. En natuurlijk geen scootmobielen. En voor wie echt niet meer kan opname in een verzorgingsinstelling in plaats van idiote verbouwingen. Natuurlijk is iedereen vrij dat zelf te bekostigen, maar trapliften en relaxstoelen gewoon uit het pakket schrappen.
We hebben al heel wat doodsoorzaken overwonnen: builenpest, syfilus, aids, tuberculose, diabetes en nog hele reeksen andere vreselijkheden. Het gevolg is dat de mensen daar niet meer aan overlijden en dus veel ouder worden. Maar het afbraakproces gaat wel door: verkalking, hart- en vaatproblemen, orgaanfalen. De overwonnen ziektes worden met medicijnen bestreden, maar dan komt de kanker. Nu zijn we intensief bezig ook die ziekte weer uit te bannen. Voor een heleboel soorten lukt dat al heel goed, maar desondanks is het opgeschoven naar de belangrijkste doodsoorzaak hier in het Westen. Maar ook de chemokuren voor 70 plussers zou probleemloos afgeschaft moeten worden. De belasting van chemukuren weegt niet op tegen het verlies aan levenskwaliteit. Goede pijnbestrijding zou voldoende moeten zijn. Ieder mens zal op den duur toch ergens aan moeten overlijden. Al was het alleen maar om volgende generaties ook eens aan de bak te laten komen.
Ook de behandeling van ongeneeslijke afwijkingen bij de geboorte zou moeten worden stopgezet. Als de boreling geen uitzicht heeft op een zelfstandig en zelfvoorzienend leven is het beter daar niet mee verder te gaan. In Afrika en Azië is dat de dagelijkse praktijk en heus niet omdat dat barbaren zijn. Eigenlijk zijn wij dat door een levend wezen met een onvolwaardig leven op te zadelen.
Zo zouden we de zorgkosten probleemloos kunnen halveren. Dat kost natuurlijk vele banen, maar we hebben nog een hele slag te maken in de kwaliteitsborging, zodat die gevolgen wel eens mee zouden kunnen vallen.
Dan zijn we ook van de coninue bedelarij af van al die Stichtingen die nog meer geld willen om hun organisaties te laten bestaan: KWF, Alzheimer, Astmafonds, Nierstichting, Hersenstichting, Hartstichting, Maag- en Darmstichting. Gek word je ervan. Elke week is er een andere bedelaar aan de beurt om aan fundraising te doen. Samen met de daklozenkrant kunnen ze allemaal opgedoekt worden, want ze voegen geen waarde toe aan de maatschappij, ze onttrekken slechts waarde aan de maatschappij.
Ter vergelijking, en ik vind oprecht dat ik deze vergelijking mag maken.
Ik steun ook dierenwelzijnsorganisaties, maar zodra die zouden beginnen met onderzoek naar levensverlengende medische zorg, zou ik onmiddellijk afhaken met nog één cent te geven. We zitten niet te wachten op honden van 20 jaar.
En we zitten ook niet te wachten op mensen van boven de 100.
Laten we het leven natuurlijk houden en dat betekent ook bereid zijn te sterven.
