Open brief aan een vriend betreffende KLIMAATBEHEERSING

Erik, Erik,

Dank voor je goed doorwrochte inleiding; boeiend! Ik zei het je reeds. Maar het genereert wel wat weerstand bij mij en ik wil je graag uitleggen waarom. Voor een deel weet je dat al, want je kent me al een klein beetje en ik weet ook dat jij hier en daar ook altijd wat vraagtekens stelt bij de effectiviteit van al ons handelen, maar toch wil ik een poging wagen mijn opgewondenheid wat nader te verklaren. No problem als je nu besluit niet verder te lezen, want de functie voor mij is primair om stoom af te blazen en dat lukt ook als je dit niet leest. Maar voor het geval je toch doorleest hoop ik dat ik nog wat waarde kan toevoegen aan je opvattingen en meningen. Tenslotte hebben, noch jij, noch ik de wijsheid in pacht en kwam je vanavond al tot de conclusie dat “mijn wetenschap een andere is dan de jouwe”. Dat is waar, maar daarom is de ene niet minder waardevol dan de andere, zij het, en ik erken dat met eerbied ten volle, dat dit onderwerp jouw specialiteit is, waarvoor je niet alleen ooit je Ingenieurstitel hebt verdiend, maar, veel belangrijker nog dan dat, een leven aan ervaring in de meest bizarre culturen en omstandigheden achter je hebt.

Ik weet niet of je na thuiskomst toevallig de documentaire “Peace vs. Justice” in Tegenlicht van de VPRO hebt gezien. Eventueel kun je die nog zien bij “Uitzending gemist”. Ik vond die documentaire precies in het verlengde liggen van jouw presentatie. En opnieuw irriteerde mij dat. Cultuurdifferenties bekeken door een Westerse bril: statistieken, morele waarde-oordelen, overtuigende, maar niettemin aanvechtbare bewijzen. Ik zal mij beperken tot jouw specialiteit teneinde verwarring te vermijden.

Om jouw irritatie wat op te peppen tussendoor een van mijn vele credo's: Er zijn tegenwoordig te veel meetinstrumenten en te veel studenten die zo nodig een scriptie moeten schrijven.

Deze week hoorde ik op de radio een document van Marjon van Rooyen, voor mij de beste journaliste ever, over de boskap in Brazilie. Klein Nederlands hittepetitje als ze is beweegt ze zich midden tussen de cowboys en stelt confronterende vragen over hun rechten om te doen wat ze doen. Ze word straal uitgelachen, maar dat deert haar niet. Ze wil weten waarom die mensen anders denken dan zij. “Het bos is van ons” zeggen ze, “wij zijn hier geboren en het bos is van ons en als wij dat willen kappen om onze dieren te houden is dat aan ons” “Maar dit is Nationaal Park” zegt ze, “het is verboden om hier te kappen” “Het bos is van ons, lady, fuck you”. Tienduizenden hectaren zijn inmiddels verdwenen en veranderd in grasland voor koeien. En, Erik, je weet waarschijnlijk wel, hoe dat met die koeien gaat. Beestachtig. We noemen het beestachtig, maar eigenlijk is het mensachtig, want geen beest gaat zo met het leven om als de mens.

De mens is de wreeedste roofaap in het dierenrijk. Nog een stelling van mij, sorry. En laat duidelijk zijn: ik verhef me daar niet boven, ik ben een mens, en hoe, maar ik probeer me daar wel continu van bewust te zijn en mijn aanvechtingen te bedwingen. Je weet wel hoeveel moeite mij dat kost.

Hé als je tussendoor wilt lachen mag dat hoor!

Wat mij stoorde in jouw presentatie is de technologische benadering, met klimaatmodellen, statistieken en compensatieberekeningen. Sorry dat ik het zo zeg, maar ik vind het altijd zo aandoenlijk dat heilige geloof in de maakbaarheid van de natuur, het klimaat en het milieu. Ja, we kunnen waarnemen en analiseren wat er gebeurt, we kunnen er hypotheses en best guesses op los laten en op grond daarvan beleid ontwikkelen en dat aan anderen opdringen op straffe van sancties, maar het enige dat we bereiken is voortdurende en toenemende irritatie. Voor de rest gaat de natuur gewoon zijn gang. Op lokaal niveau kunnen we het misschien een heel klein beetje bijbuigen, maar golf- en luchtstromen verleggen, ho maar. Zelfs de smog boven Arnhem kunnen we niet wegtoveren, laat staan boven Athene, Peking of Mexico-City. En laten we alsjeblieft blij zijn dat we dat niet kunnen, want waar de mens met z'n poten aanzit ontstaat hoe dan ook een disaster.

Al die conferenties hebben dan ook weinig meer zin dan bewustwording genereren en uiteraard een stuk werkgelegenheid voor natuurkundigen statistici, ambtenaren en consultants. Ook nuttig natuurlijk, maar niet effectief. In mijn opinie eigenlijk meer bezigheidstherapie, zoals in de dagopvang, maar dan op een iets meer sophisticated level. En je wordt er nog voor betaald ook!

We hébben CO2 vrije energie: kernenergie. Het schoonste en mooiste wat er is. Zo mooi, dat we als mensen denken dat dat niet echt waar kan zijn. Dan denken we aan bommen, aan Hiroshima en Nagasaki, aan Tsjernobil en hoe heet die plaats in Amerika ook weer, je weet wel. Alsof rampen te voorkomen zijn, laat staan uit te sluiten. Alleen het nastreven daarvan veroorzaakt al nieuwe rampen. Het beste is de natuur en de (ook menselijke) evolutie op haar beloop te laten. Ja, dan gebeuren er vreselijke dingen, maar ons ingrijpen verhindert dat niet: hooguit een verschuiving in aard of tijd.

Zijn wij dan machteloos? Ja wij zijn machteloos en dat is maar goed ook, want we kunnen het niet beter; alleen maar erger maken.
Ik ben een “organist”, heilig overtuigd dat alles zich organisch ontwikkelt: Opgaan, bloeien en verzinken. Curven, Varkenscycli, Krommen van Gauss, van Kondratieff. In essentie kunnen we er “geen el” (bijbels jargon) aan toevoegen, alleen maar waarnemen.

Is dit naief, defaitistisch, laf, of wat voor woorden je er maar voor wilt bedenken? Eerder het tegenovergestelde lijkt mij: niet vluchten in sprookjes, maar de realiteit onder ogen zien. Daar is niets mis mee. De realiteit onder ogen zien is beseffen dat we moeten ophouden met schijnoplossingen, zoals windenergie en het ontmoedigen van autorijden, te omarmen. De realiteit is dat we moeten ophouden met de wereldbevolking verder te bevorderen: het menselijk leven heilig te verklaren en te verheffen tot een grondrecht. Alle leven is heilig en verdient ons aller respect, ook dat van dieren en planten. Maar wat niet nuttig is moet niet beschermd worden: als het niet bijdraagt aan de continuiteit van het bestaan van deze aarde (en zelfs de geringste levensvorm is zich daarvan bewust) heeft geen recht van bestaan. Inclusief comatische patienten en andere “onrendabele” levensvormen. Dat klinkt bruut, maar de voortgaande overbevolking door mensen in deze wereld, ten koste van alle andere prachtige levensvormen (of in onze beperkte appreciatieve mogelijkheden: minder nuttige species) is, en Erik, ik meen het echt, voor mij regelmatig een reden om maar uit testappen en ruimte te maken voor een wolf, voor een hond of een palm, maar niet voor een een mens: de meest afschuwelijke roofaap in deze wereld en de onvermijdelijke oorzaak van onze vernietiging, atoomwapens of niet.
Nadat wij uitgeroeid zijn door oververhitting of resistente virussen, door uit de klauw gelopen experimenten of andere onbeheersbare gebeurtenissen zullen de insecten (hyper intelligent en georganiseerd en veel beter bestand tegen klimaatwisselingen (extern pantser i.p.v. kwetsbare huid rond een zooitje botten) en de zeedieren, zoals dolfijnen, walvissen, tonijnen, maar ook kwallen en inktvissen (veel beter bestand tegen externe gevaren als ozon en CO2) de zaak overnemen. Onze aarde zal een bewoonde planeet blijven, maar ondanks al ons tegenstribbelen, wegduwen, hakken in het zand, protest en geweld, zullen wij het als mensheid niet redden. Al onze inspanningen ten spijt, zelfs de jouwe niet. Jij overleeft de bomen niet, de bomen jou wel. Maar goed we houden elkaar bezig en dat is de enige reden van ons bestaan.

Kunnen we niet op dit niveau eens een avondje organiseren, inplaats van politiek correctisme?
Erik, misschien kun je het bijna niet geloven, maar ik heb groot respect voor je en wil je zeker niet beledigen, maar mocht dat desondanks zo zijn, weet dan dat ik niet meer in staat ben om mee te huilen.
Waar deze wereld en ook jij mee bezig is, is met een (op eeuwigheidsschaal) nanometrisch uitstel van executie.
Van jou begreep ik (tussen neus en lippen door) dat het je daar ook niet om gaat maar om de vraag of je kinderen en kleinkinderen het nog zullen overleven. Daar denk je voor, daar werk je voor. Oké die motivatie mis ik, dus kan ik ongegêneerd denken zonder compassie met nazaten. Je weet immers dat al ons denken en streven uitsluitend gericht is op de continuiteit van ons geslacht, van onszelf. Al jouw intelligentie is in essentie uitsluitend op dat doel gericht. Niet erg, gewoon menselijk (of apelijk, of hondelijk, of bacterielijk). Maar laten we ons niets verbeelden: wij zullen de wereld niet redden; ik bedoel niet jij en ik, maar wij als mensheid niet.

Wim

Hoe is het toch in de lieve vrede mogelijk dat de beste mensen altijd het eerst gaan. Sorry voor dit statement dat hoogbejaarden wellicht doet huiveren. Het is mijn emotie bij het plotseling ovelijden van Pamela Hemelrijk op slechts 62 jarigw leeftijd. Een intelligente, krachtige en strijdbare journaliste die geen hypocritie kende en gewoon in duidelijke taal haar scherpe en intelligente analyses publiceerde. Gehaat, of althans verguist door de fluweelzittende elite vanwege haar scherpe pennetje waarmee onwaarachtigheid genadeloos aan de kaak werd gesteld. Ooit schreef ik:´als ik niet zelf gelukkig getrouwd was zou ik willen dat ze mijn vriendin was. Het is er nooit van gekomen, we hebben elkaar nooit ontmoet. Dat spijt me oprecht. Mensen als Pamela legitimeren mijn bestaan. Zij houden de maatschappij scherp.

Het gebeurt niet vaak, het leven is immers een komen en gaan van alle s dat voorbij gaat, maar Pamela zal ik missen en ik zal proberen haar kritische geest te behouden.

Overigens ben ik blij voor Pamela dat zij zomaar is overleden. Niks mis mee. Ze heeft het allemaal gezien en allemaal beleefd, wat moet je met al die herhalingen.

Wie zestig is geworden!

Voor Pamela, 30 september 2009

Wie zestig is geworden
wordt wijs verondersteld
gelouterd door ervaringen
het leergeld uitgeteld:

vermoeid en grijs
te hoog de prijs

Wie zestig is geworden
die raakt wat uit de tijd
en kijkt gefolterd achterom
met nostalgie en spijt:

gemiste kans
ontnomen glans

Wie zestig is geworden
heeft alles al beleefd
die krijgt nog slechts herhalingen
van wat al is geweest

een ruim surplus
aan déjà vu

Wie zestig is geworden
staat midden in de prut
van onverwerkt verleden
en een toekomst zonder nut

murw gebeukt
te vaak verneukt

Wie zestig is geworden
staat op een kil perron
te wachten op de boemeltrein
die als TGV begon

donkerend licht
’t eind in zicht

Wie zestig is geworden
resteert slechts braaf respect
voor wonden, in de tijd geheeld
en butsen, toegedekt

het lijf verzakt
de geest geknakt.

Wim van Halm

Whoever turns sixty,
supposed to be mature
and chastened by adversity,
experience and cure

Grey and tired,
nomore inspired

Whoever turns sixty
is running out of time
lookes back with tortured spirit
upon a lifetime grime

Just missed opportunities
and lustreless communities

Whoever turns sixty
lived through near everything,
still only gets recurrencies
of almost everything

You did it see much times before
no more exitement, just a bore

Whoever turns sixty
is standing in the mud
of unprocessed past
and a future without nut

beated to pulp,
depressing sculp

Whoever turns sixty
is on a chilly ramp
not waiting for a cruiser,
but for a rusty tramp

Darkening light
the end in sight

Whoever turns sixty
remains just deep regards
for wounds and dent and pain and grief
continueus retard

a body sacked
a soul that cracked



Wim van Halm

Exit Het Vrije Volk

De link naar HVV op mijn website: En Behoud het Goede heb ik vandaag verwijderd. Met een aantal columnisten voelde ik mij wel verwant, vanwege hun kritische, alerte, betrokken intelligentie. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn om je toch met elkaar vertrouwd te voelen. Nu kwam toch echter het moment dat ik besloot mij niet langer te engageren met de uitermate reactionaire richting die HVV in de loop der jaren is opgegaan. Het artikel van Vincent de Roeck over "de Rassen- en Klassenstrijd van Barack Obama" deed voor mij echter de eur dicht. Al eerder bedacht ik er een punt achter te zetten, maar verschillende collega's overtuigden mij van de juistheid van het adagium dat je beter kunt strijden binnen de groep waarin je thuis bent dan afscheid te nemen en dus geen invloed meer te hebben. Toch komt er een moment dat je moet zeggen: dit wil ik niet meer. Vincent de Boeck heeft dat punt bij mij bewerkstelligd, waarvoor hulde! De redactie had dit artikel binnen een uur moeten verwijderen. Dat dat niet is gebeurd betreur ik ten zeerste. Gaat HVV zoetjesaan de richting op van AIPAC en KKK? Met beide wil ik niet geassocieerd worden. Vandaar.

Het Electronisch Patiënten Dossier
Wat een ophef toch allemaal over het EPD, het Electronisch Patiëntendossier. “Meer dan de helft van de artsen wil zelf niet in Electronisch Patiëntendossier staan” toetert Toine Huis in Nova de huiskamers in. Als gewoonlijk een sterk overdreven samenvatting van een sterk overdreven artikel in een publiciteit zoekend magazine. Met een betrouwbaarheidswaarde à la de oliebollentest van het Algemeen Dagblad: entertainment. Eigenlijk de moeite van het waarnemen niet waard, ware het niet dat stemmingmakerij soms een probaat middel kan zijn om waardevolle ontwikkelingen te torpederen, zoals kort geleden ook het baarmoederhalskankerprikje mede door Nova werd getorpedeerd. “’t Is de schuld van de mannen, als die zich wat netter zouden gedragen was dat hele prikje niet nodig”, orakelde Clairy Polak met boos fonkelende ogen. Angst zaaien als entertainment, dat is Nova.
“Niet veilig genoeg”, “Patiëntengegevens liggen op straat”, “Privacy niet gewaarborgd”. Tjonge jonge die Privacy. Sinds de Tweede Wereldoorlog zijn de nazi’s nog steeds bezig alle niet welgevallige personen naar vernietigingskampen te sturen, of tenminste naar een heropvoedingskamp, nou ja: naar een cursus conflictbeheersing of alcoholisme dan. Wij willen niet dat onze zonden gedocumenteerd en gearchiveerd worden, laat staan onze eigenschappen en bijzonderheden.
Totdat het ons goed uitkomt. Dan kunnen “de instanties” een forse schadeclaim tegemoet zien als op een cruciaal moment niet alle gegevens onmiddellijk bij de hand zijn. “Je kunt toch altijd aan de patiënt zelf vragen wat er aan de hand is” hoor ik een psychiater in Nova opmerken. Is ze gek of zo? Bij verkeersongelukken, hart- en andere infarcten? Hoe moet het ambulancepersoneel weten of en welke bloedverdunners en andere medicijnen de patiënt gebruikt? Door pijn of bewustzijnsverlies is de patiënt niet aanspreekbaar. Toch maar het ambulancepersoneel, de artsen en de ziekenhuizen voor een forse letselschadeclaim voor de rechter slepen omdat zij in onwetendheid een verkeerd medicijn toedienden? Zo zit de wereld niet meer in elkaar.
Ik ben ervaringsdeskundige: drie hartinfarcten en nog steeds “alive and kicking” De eerste keer in onwetendheid zelf naar het ziekenhuis in Amersfoort gereden, de keren daarna met loeiende sirene respectievelijk naar Zeist, Nieuwegein en Utrecht. Keurig “gestabiliseerd” met een trits medicijnen en, wie weet, misschien kan ik u nog jaren blijven vermaken met mijn gezeur. Maar ik kreeg wel van één van de controlerende cardiologen op mijn kop omdat ik hem niet verteld had dat bij mijn vorige hartinfarct enkele jaren daarvoor, aderen uit mijn been waren gehaald om omleidingen in mijn borstkas te kunnen maken. Een (ongetwijfeld duur) onderzoek dat hij op mij had laten uitvoeren was daardoor mislukt. Wist ik veel? Ik nam aan dat hij dat wist en bovendien wist ik niet dat die kennis cruciaal was. En vragen die niet gesteld worden kun je niet beantwoorden. Sterker nog: vragen opwerpen die niet gesteld zijn worden in de strakke tijdpaden van artsen niet op prijs gesteld.
En je huisarts? Die weet geen donder. Die komt niet verder dan: wacht het nog maar even af, neem een paracetamol (chique voor aspirientje), zo nodig maandag terug komen. En zet in zijn “dossier”: patiënt heden gezien, was wat grieperig.
Moet, als het onverhoopt nog een keer mis gaat, ik zit nu een aantal maanden in Canada, het ziekenhuis hier mijn huisarts bellen? Laat me niet lachen. Moet ik mijn hele dossier zelf vertellen? Onmogelijk, ik weet niet eens de data meer en zelfs niet de namen van de tien medicijnen die ik dagelijks slik.
Moet dat ondergeschikt gemaakt worden aan privacyrechten die er slechts op gericht zijn uw terechte schaamte te bedekken voor venerische ziektes en alcoholisme, uw onterechte schaamte voor suikerziekte of hartfalen, laat staan met als enige doel uw verzekering op te lichten door uw aids te verzwijgen? Lijkt mij niet.
Wim van Halm

Kan iemand mij uitleggen welk nut beoogd is met de militaire NAVO oefeningen in Georgië?
Ik schrijf er nu pas over, omdat ik eigenlijk nog steeds verwachtte dat deze pesterij alsnog zou worden afgelast. Want iets anders dan pesterij is het toch niet? Of zoals de Amerikanen zeggen “bullying”, gewoon op het schoolplein laten zien dat jij de sterkste bent. Dient dat een doel? Wel als je status vooral op dommekracht is gebaseerd, natuurlijk. Maar ik dacht dat de NAVO iets hoogstaander idealen koesterde. Ik hoor en lees regelmatig aangrijpende verhalen over Vrede op Aarde die door de NAVO zou worden bewerkstelligd. Niets van gemerkt tot dusverre. Iets anders dan een militair kartel (in de economie een verboden samenwerkingsvorm vanwege de oncontroleerbaarheid ervan) kan ik er niet in zien.
Dat militairen graag hun spierballen laten zien is begrijpelijk, het is hun enige kwaliteit, maar wel in hun kazernes graag. En ondergeschikt aan de politiek alsjeblieft. Landen waar het leger “de hoeder” is van de democratie (Turkije bijvoorbeeld) kunnen de vrijheid wel vergeten.
Het begint er echter verdacht veel op te lijken dat de politiek geen grip meer heeft op de NAVO. Niet de politici, maar de militairen zijn de baas geworden. De VS worden niet vanuit het Witte Huis bestuurd, maar vanuit het Pentagon en Europa wordt bestuurd vanuit het NAVO Hoofdkwartier in Brussel (filiaal van het Pentagon) Dat de politiek beweert dat zij nog steeds de baas zijn is uiteraard gebaseerd op eigendunk en wishful thinking. En de generaals laten hen wijselijk in die waan. Waarom slapende honden wakker maken als je speelveld al maximaal is? Zoiets kan alleen uit een militair brein komen: lekker puh, kijk eens hoe sterk ik ben.
Dat de secretaris generaal De Hoop Scheffer daarmee heeft ingestemd bewijst dat hij aan het lijntje loopt. Een keurige diplomaat en dus niets in te brengen. Op nationaal niveau is het trouwens niet anders. Frappant hoe keurige mensen als Van Middelkoop en De Vries (blackberry Jack, ja die) plotseling als een blad aan een boom van mening veranderen zodra ze Defensie gaan besturen. Plotseling is er geen beter vliegtuig dan de JSF. De heren besturen niet, ze worden bestuurd: puppets on a string.
In Amerika is het nog maar zeer de vraag of Obama zijn eerste vier jaar overleeft. Ik vrees voor zijn leven als hij zo door gaat het Pentagon tegen zich in het harnas te jagen met zijn besluiten over Guantanamo Bay en Iran. ’t Is nu nog iets te vroeg, dat zou te veel opvallen, maar een ongelukje kan zomaar gebeuren.
Als Europa politiek niet krachtiger wordt is de NAVO eerder een gevaar voor de wereldvrede dan dat het er een bijdrage aan levert. Het wordt tijd dat de politiek de touwtjes weer in handen neemt, ophoudt met pesten van Rusland, Iran en vele andere niet westerse culturen, Turkije de laan uit stuurt en Georgië links laat liggen, waar het thuis hoort.
Laten we er aan gaan werken het tijdperk van Powerplay a la Bush, samen met de man te begraven. Dat zou pas een bijdrage aan de wereldvrede zijn. Pas dan ben ik bereid 5 mei te vieren.

Wim van Halm

Burgemeester Wolfsen declareerde € 17.000,-- in anderhalf jaar wegens overbrugging van zijn huisvestingsproblemen na zijn aantreden als burgemeester van de Stad Utrecht. Geen geringe baan voor geen geringe man. Een man met een onbesmet verleden en een respectabele staat van dienst als rechter en Tweede Kamerlid. Algemeen erkend als een deskundige en integere man.

Natuurlijk zit je als vertegenwoordiger van het Openbaar Bestuur in een glazen huis. Je bent de pispaal voor alles wat de burger niet bevalt en je moet dus extra oppassen dat je niet hoe dan ook in opspraak komt, elke bestuurder weet dat. Elke zonde die de gewone mens zonder nadenken begaat wordt de bestuurder dubbel hard aangerekend. Ballpoints in je zak steken, een borreltje drinken, vlakgommetjes van de baas stelen en, ja, overbruggingskosten geheel volgens de regels declareren.

Met enig zoeken vind je als carrièrebewuste journalist een gepensioneerde omhooggevallen leraar (een hoogleraar dus) die met zijn wijsvinger de tekst van de wet volgend concludeert dat het de wetgever er niet om begonnen is de tijdelijke huisvestingsproblematiek te overbruggen, maar om hotel- of pensionkosten. Ach, ik weet het zelf, als gepensioneerde wil je toch nog wel eens gehoord worden. Twan Tak kon als ex-hoogleraar blijkbaar de verleiding niet weerstaan. Het zij zo.
Het is de journalist niet kwalijk te nemen dat hij in de mug van Tak een olifant herkende; daar ben je journalist voor. Het is Tak te verwijten dat hij niet wijzer is en de journalist vriendelijk uitlegt dat het niet gaat om de letter van de wet, maar om de geest van de wet, het doel: onterechte zelfverrijking uitbannen.

Ach, een storm in een glas water, denk je, maar nee het wordt een heuse rel. En dat niet in de pruimentijd, maar midden in een tijd waarin het gaat om het wereldwijd overeind houden van onze samenleving. Ik erger me er meestal aan als er weer eens wordt geroepen: “Nederland op z’n smalst”, maar deze keer is het echt waar.
Het begon geloof ik met Bram Peper die als burgemeester van Rotterdam teveel kosten zou hebben gedeclareerd op zijn “buitenlandse reisjes”. Reizen waarmee hij Rotterdam orders en werkgelegenheid heeft bezorgd, maar “dat had ook gekund als hij gewoon economyclass had gevlogen”. Nadien is de heksenjacht begonnen, zoals in Amerika ooit de jacht op “communisten en hun sympathisanten”. Niks leuker dan een hotemetoot afzeiken, immers.

Goed, dat spelletje is des mensen eigen, zullen we maar zeggen. Niet goed, maar “menselijk”, zoals dat dan heet.
Het wordt pas echt erg als zulk hypocriet gedrag en zulke onwaarachtige verontwaardiging geïnstitutionaliseerd worden.

In Nederland hebben we daarvoor de NVJ. De Vereniging van Journalisten. Als horzels en wespen volgen ze elk commentaar op hun werk. Een arsenaal van projectielen staat hen ter beschikking om de goegemeente in hun hok terug te drijven en monddood te maken: “persbreidel”, “aantasting van persvrijheid”, “beperking van vrijheid van meningsuiting”, “censuur”, “verkrachting van de controle van de macht, het hart van de democratie”.

Wat journalisten zich niet allemaal verbeelden, ongelooflijk, wat een eigendunk.

Gewoon een prutschrijver, net als ik, die wel een keertje wil scoren, neerzetten als de ultieme verdediging van “de gehele westerse beschaving” zoals columnist Wim Boevink onder de kop “Censuur in Utrecht” pathetisch beweert in Dagblad Trouw.

Dat geloof je toch niet, die eigendunk, die zelfingenomenheid, die toegeeigende statuur? Vanwaar, beste lieden, vanwaar? Nog steeds de reminiscenties aan de Tweede Wereldoorlog? Dat is lang geleden hoor, die is voorbij!

Het wordt hoog tijd dat het “Journaille” opnieuw leert haar plaats te kennen: analytisch vermogen, bescheidenheid en respect. Terug naar verslaglegging in de traditie van Argus (Bommel) en Argos (VPRO)

Net als de Utrechtse journalist in opkomst acht ik mijzelf een “fenomeen in waarheidsvinding”. U mag uitmaken welke richting de langste adem heeft.

Mijn stelling voor vandaag is:

“Het Nederlands journaille glijdt af naar lulligheid, het is tijd voor verbetering”

Ik meen het serieus

Wim van Halm

Met stijgende verbazing het artikel van Herman M. van Praag in Trouw van 4 april gelezen. Omdat ik niet goed kan rijmen hoe dit bij zijn niet geringe wetenschappelijke status past. Ja, de formuleringen zijn er, de consistentie lijkt aanwezig, maar de wetenschappelijke onderbouw ontbreekt. Op het gevaar af, zeg maar de zekerheid, dat ik onmiddellijk het etiket “Jodenhater” krijg opgeplakt, ga ik toch proberen wat kanttekeningen te plaatsen bij de sombere analyse van dhr. van Praag.
Ik wil beginnen met hem voor te houden dat hij wellicht in overweging kan nemen wat meer naar de gedreven, maar vrolijke ex-journaliste Marga van Praag te kijken en en wat minder naar de zure, cynische Clairy Polak. Twee schoolvoorbeelden van Joods zelfbewustzijn en emancipatie. Dat maakt het verschil tussen open en nieuwsgierig, onbevangen goede vragen stellen en vanuit een bevooroordeelde mening vragen en aansturen op de gewenste uitkomsten. Een immer open mind tegenover matriarchale dogmatiek.
Van Praag (Herman) is blijkbaar een teleurgesteld man, die na de optimistische hoop in zijn jonge leven alleen maar achteruitgang heeft ervaren in het realisatieproces van zijn idealen.

Het is ondenkbaar dat een niet Joodse wetenschapper dit artikel had kunnen schrijven. En het is niet zomaar een artikel, het is het hoofdartikel van het belangrijkste weekendkatern van (misschien wel het enige baken in de journalistieke zee) dagblad Trouw door een gerenommeerd en gerespecteerd wetenschapper. Dat schept wetenschappelijke en morele verplichtingen..
Dat zo zijnde werpt de vraag op of de theses van van Praag wetenschappelijk en moreel houdbaar zijn. Ik denk van niet.

In de eerste plaats dit: naar mijn mening bestaat er geen enkel verschil tussen Joodse wetenschap en Niet Joodse wetenschap. Ontdaan van besmetting door niet relevante zij-invloeden moeten op eenzelfde willekeurige casus een Joodse wetenschapper en een niet Joodse wetenschapper tot dezelfde uitkomst komen.

In dit geval kan ik mij niet voorstellen dat enige niet Joodse wetenschapper, van welke religieuze denominatie ook, tot dezelfde conclusies en stellingen gekomen zou zijn. Dat geeft dus te denken over het wetenschappelijk kaliber van dit artikel en ik zou het niet gek vinden als de wetenschapper Herman van Praag alleen al op grond van deze argumenten afstand zou nemen van dit (zijn eigen) artikel.

Laat mij dit onderbouwen.

Om te beginnen gaat van Praag uit van de veronderstelling dat haat een normaal fenomeen is. Ik bestrijdt dit ten volle. Haat komt in de hele natuur niet voor, behalve bij sommige mensen en het is cultuurbepaald. Het christendom heeft, met het Nieuwe Testament in de hand, twintig eeuwen gestreden om haat uit ons woordenboek te schrappen. Niet altijd gelukt, helaas, maar bereikt is wel dat de hele christelijke cultuur inmiddels is doordesemt van het besef dat haat uitgebannen moet worden. De rudimenten van de haatcultuur in het christendom stamt uit het Oude Testament (De Thora zo u wilt) en is moeilijk uit te bannen, maar we zijn op weg.
Het is tekenend voor de Joodse cultuur dat haat als aanvaardbaar onderdeel van de samenleving wordt beschouwd. Haat is een kanker dat de menselijke verhoudingen verziekt. Joden tegen Moabieten, Filisteinen en Samaritanen, Duitsers tegen Joden, Hutu’s tegen Tutsi’s, het is een kanker. Niet acceptabel en zeker niet voor een ontwikkelde wetenschapper. Van Praags acceptatie is tekenend voor de voor-christelijke, maar nog steeds actuele Joodse cultuur.
Laat overigens duidelijk zijn: haat is niet een exclusief Joods cultuurfenomeen, alle (van oorsprong) herdersvolken in het Midden Oosten hebben deze virus in hun cultuur toegelaten en is inmiddels genetisch consistent,.

Van Praag wandelt met grote stappen door de historie zonder causale verbanden tussen oorzaken en gevolgen ook maar enigszins aannemelijk te maken. “In de gekerstende wereld nam de Jodenhaat destructieve vormen aan”. Mij niet bekend, met uitzondering van de Nazitijd, die niets met “gekerstendheid” te maken had, slechts met uit de hand gelopen en misplaatst vijanddenken van een uitgebuit en vernederd volk (de Duitsers) dat noodzakelijkerwijs zichzelf moest hervinden. De Joden waren een makkelijke prooi doordat de Rooms Katholieke kerk en ook de Protestantse kerken de Joden min of meer als Godsmoordenaars beschouwden en de Joodse gemeenschappen kwetsbare groepen waren. Maar geen van deze christelijke kerken heeft destructieve aspiraties gehad. Het waren geen Joden die in vroeger eeuwen op de brandstapels gingen en er zijn heel veel Joden tot grote hoogte en blijvend respect in onze samenlevingen gekomen, waaronder ook Herman van Praag. De gekerstende wereld afschilderen als een anti Joods complot is een vertekening van de werkelijkheid die zelfs niet in een opstel van een Joodse puber hoort voor te komen, laat staan in een essay van een wetenschapper.
Alle respect voor het Joodse geloof en de Joodse cultuur, zoals ik gelijkwaardig respect heb voor het Boeddhisme: niet minder of meer, maar evenwaardig. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er een waterscheiding is ontstaan tussen de laatste bladzijde van het Oude Testament (de Thora en de Profeten) en het Nieuwe Testament. Wraak en Vergelding maakten plaats voor Liefde en Vergeving. Het lukt mij dan ook niet om de “gekerstende wereld” te herkennen in “De Jood… een trawant van de duivel. Een sujet dat je zonder schroom mocht haten.” Nogmaals: haat is geen ingrediënt in de christelijke keuken.
Een suggestief tussendoortje van Van Praag, de impliciete veronderstelling dat democratie een uitvinding is van de Joodse gemeenschappen is, lijkt mij een gotspe; wel weet ik uit de Thora dat onderlinge ruzie tot de dagelijkse praktijk van de Joodse samenleving behoorde (en wellicht nog behoort), maar om dat nu tot de bron van de democratie te benoemen gaat mij wat ver.
Anderzijds is de koppeling van het Jodendom aan “De protocollen van de wijzen van Zion” evenzeer kwalijk. In brede zin wordt dat ook niet gedaan, het gaat om sektarische geesten die zich hier druk over maken. Te vergelijken en deels misschien ook wel gelijk aan Neo-Nazi’s. Ze zijn niet representatief voor het “gekerstende” denken en dat mag ook niet gesuggereerd worden door van Praag.
Vervolgens stelt van Praag de complottheorie over “de wijzen van Zion” gelijk aan het geloof in “De Joodse Lobby”. Nou weet ik niet of die “wijzen van Zion” geïdentificeerd kunnen worden als individuen, maar, ik kan er niet omheen: de Joodse Lobby bestaat echt. Zonder deze organisatie (AIPAC) zou Israel al lang door gebrek aan geld en politieke power zijn weg gevaagd. Alleen maar lof dat je zo’n krachtige organisatie in het leven kunt roepen en in leven kunt houden, maar laten we wel wezen: erg veel empathie met andere, niet Joodse levensvormen kan ik niet ontdekken.

Dan komt het ontstaan van de staat Israël aan de beurt. Om het “apenliefde” te noemen wat de “gekerstende” wereld heeft gedaan om Israël te stichten is misplaatst. Sterker nog: de ”gekerstende” wereld heeft haar bevoegdheden verre overschreden om een plaats te creëren waar Joden hun thuisland zouden kunnen vinden. Ze pakten land af dat door de ondergang van het Ottomaanse Rijk gemakkelijk was te confisqueren en ook nog lag op de plek waar de Joden oorspronkelijk woonden . De ”gekerstende” wereld voelde zich schatplichtig en deden wat mogelijk was om dat Joodse Thuisland te realiseren.
Dat het uitgelopen is op een drama is niet te wijten aan die ”gekerstende” wereld, maar aan de onverenigbaarheid van het Jodendom met de Arabisch/Islamitische cultuur. Dat was in de tijd van Abraham (Zie Thora/Oude Testament/Koran) al zo en dat is helaas nooit veranderd.
De suggestie dat de nieuwe staat Israël vrede en welvaart heeft beoogt te brengen voor iedereen is enigszins aanmatigend gezien de resultaten. Zijn al die andere mensen gek dan, dat ze het niet alleen in het begin afwijzen, maar nu nog steeds?
“Arabieren zagen de Joden als nazaten van de vroegere koloniale overheersers” stelt van Praag. Sorry, maar dit lijkt mij kletskoek van de bovenste plank tenzij van Praag dit wetenschappelijk kan onderbouwen. De Ottomanen waren immers de vroegere koloniale overheersers (na de Romeinen) en politiek was in die contreien geen item. (We slachten een schaap, doen misschien nog een gaap en vallen vervolgens heerlijk in slaap)
“Economisch, militair en wetenschappelijk werd Israël een successtory” zegt van Praag. Dat mag, als je het kunt onderbouwen. Economisch: ja, dank zij onvoorstelbaar veel hulp van buitenaf (schuldgevoelens, welvaart bij Joden in de diaspora, politiek correctisme, allerlei fenomenen die bij de ondergang van het oorspronkelijke Israël kennelijk ontbraken); militair: Is dat iets om trots op te zijn? In het Oude Testament en in de Thora werd dit verheerlijkt, maar het Nieuwe Testament, dat de ethische grondslag van de “gekerstende” wereld vormt verheerlijkt het militarisme niet en houdt ons in plaats daarvan de Liefde voor. Niets om trots op te zijn dus, hooguit als tak van wetenschap. Want dat is ontegenzeggelijk waar: op het gebied van wetenschappen heeft Israël grote hoogten bereikt. Hoe dat komt weten we ook, maar doet nu even niet ter zake. Des te triester is het dat Israël geen kans ziet om boven zichzelf uit te groeien en duurzame oplossingen te vinden. Van Praag speelt wel erg het verongelijkte kind dat slachtoffer is van voortdurende haat van de gehele wereld. Het vijanddenken zit van Praag kennelijk in de genen. Het is een vertekening van de werkelijkheid te beweren dat de Arabieren met een Israëlisch paspoort als gelijkwaardig worden beschouwd en behandeld. Je kunt als Arabier nog zo hoog stijgen, je blijft tweede rangs. Het superioriteitsdenken is eigen aan de Joodse cultuur en treft niet alleen de Arabieren, maar eigenlijk iedereen die niet Joods is. Ik hoef er de boeken van Leon de Winter en anderen uit onverdachte hoek maar op na te slaan. Zo lang dat zo blijft zie ik de schare Israëlfans niet groeien. De niet Joodse wereld wil alleen maar niet door de Joden geminacht worden en voelt zich daar ongemakkelijk bij. Van Praag mag dat “haat” noemen, maar nogmaals, haat is geen onderdeel van de “gekerstende” wereld.
Van Praag zet de verhoudingen onnodig op scherp. Jammer.


Wim van Halm

Wat is er mis met krimp?

Heel veel economen knijpen hem als een oude dief voor krimp van onze economie en uiteraard in hun kielzog hun gelovigen die politicologie of andere niet rationele studies hebben gevolgd, waardoor hun cijfermatig inzicht ietwat tekort schiet. Ons CPB (Centraal Plan Bureau) liet ook weer een ernstige waarschuwing horen: als we in een neerwaartse spiraal terecht komen van lagere lonen en lagere prijzen is het einde zoek.
Toch zou ik er, als ik het CPB was, maar ernstig rekening mee houden en heel vlug aan het rekenen slaan om de gevolgen daarvan in kaart te brengen.
Daar werd geen woord over gerept. Verder dan: “dat moeten we niet hebben” kwam het in de persconferentie niet. Op basis van het gezag van het CPB knikte iedereen bedrukt instemmend: “als het CPB het zegt, zal het wel”
Zou het CPB deze conclusie even willen toelichten s.v.p.? De gemiddelde Nederlander is tegenwoordig wel middelbaar opgeleid, maar dat betekent niet dat iedereen vertrouwd is met het getijdensysteem van de economie.
Sterker nog: Radio Eén begint elke morgen met het Uitgebreide Radiojournaal in Kleutertje Luister format (uitleg van gewone woorden in debielentaal, klankbeelden zoals in de jaren vijftig van de vorige eeuw in Jeugdland van de NCRV op woensdagmiddag etc.) Maar zaken die er echt toe doen worden zonder uitleg afgedaan met : “Dat moeten we niet hebben”.

Het gaat namelijk wel gebeuren. En het moet ook gebeuren, want er zit nog steeds veel te veel geld in de markt dat niet bestaat. Geld dat er nooit geweest is, maar wel is uitgegeven door het te “lenen” van de toekomstige generaties in de gedachte dat het tegen de tijd dat die volwassen zijn wel weer terugverdiend zou zijn. Niet dus. We zijn met z’n allen vreselijk door de mand gevallen en proberen nu onze pensioenen veilig te stellen op kosten van ons nageslacht.

En het CPB, het FNV en het hele afkortingenriedeltje, blijft ijzerenheinig uitgaan van groei, gezonde inflatie en het aantrekken van de markt. Men onderkent de fouten niet die gemaakt zijn, maar verheft ze in plaats daarvan tot norm voor de toekomst.

De generatie economen die momenteel de duur betaalde zetels bemensen zijn opgevoed in oneindige groei. Simpel samengevat is de theorie: er zijn steeds meer mensen en iedereen wil vooruitgang, dus moet je zorgen dat productie en consumptie blijven groeien, dan komt alles vanzelf goed. En als het daarbij gebleven was zou dat nog tot daaraan toe zijn, maar omdat de mens ongeduldig is en niet morgen wil oogsten maar vandaag al, werden er turbo’s opgezet. Welnu: de motor is met turbo en al opgeblazen. We gaan weer lopen, net als die Kenianen met hun lange benen. Wen er maar vast aan.

Maar: wat is er trouwens mis met krimp? In alle oprechtheid: niets. Zoals het niet erg is dat er eb en vloed bestaat, overvloedige en tegenvallende oogsten, jaren met heel veel konijnen en jaren dat je ze niet ziet, zo is het ook met de economie: een getijdencyclus. En of je nu een 7-jaars cyclus neemt (de bijbel) of een 20-jaars cyclus (Kondratieff), dat maakt niet uit, dat zijn variaties op hetzelfde thema. Daar zouden economen draaiboeken voor moeten maken: hoe daar mee om te gaan. Oogsten als het eb is en eten als het vloed is, zoiets.

Krimp is een organisch fenomeen, de tegenhanger van groei, tesamen vormend de pompfunctie van het hart van onze samenleving.
We zijn nu aanbeland in de samentrekkende krimpfunctie. Dat betekent dat we weer “aan de bak” moeten. Werken geblazen. Zijn we niet meer gewend, omdat de periode van lekker schransen zo heerlijk lang geduurd heeft dat we zijn gaan denken dat dat zo hoort.
Juist wij, een land aan zee met dagelijks eb en vloed, met jaarlijks de seizoenen, met donkere luchten, maar ook met zon en bloemen, hoe is het mogelijk dat we ons nog steeds door het CPB en andere omhoog gevallenen in de luren laten leggen.

Er komt dus krimp aan. Dat is er nog niet, dat komt nog.
Dat betekent dat we op een significant lager welvaartsniveau verder zullen gaan. Hoge werkloosheid en heel veel kleine baantjes. Eén of geen vakantie, dus halvering van de reisindustrie. Geen tweejaarlijkse inruil van auto’s, dus decimering van de autobranche. Boten zijn er voor transport en andere arbeid. Tweede woningen? Megalomane architecten? Exit.

En is dat goed? Ja, het is heel ellendig, maar het is wel goed. Zo plaveien we de weg naar de toekomst. Voor de generaties die door ons toedoen in een roze roes zijn grootgebracht en nu afschuwelijk wakker zijn geworden en de schouders eronder gaan zetten om het tij weer te keren. Dat tij keert wel, want het is een organische wetmatigheid.
Maar niet dankzij het CPB, de Regering, de Wereldbank of soortgelijke wijsneusinstituten. Dat is slechts gekrabbel in de marge. Laat ze maar lekker babbelen in het Catshuis of waar dan ook, zich lekker belangrijk voelen. De economie heeft haar eigen dynamiek. Zolang dat niet op scholen en universiteiten wordt onderwezen, mag u wat mij betreft zitten schateren bij elke uitspraak van een hotemetoot.
Trek uw eigen spoor: spaar zelf appeltjes voor de dorst (uw pensioen bijvoorbeeld) want als u anderen dat voor u laat doen worden er marmeren gebouwen van neergezet. En investeer nooit met geleend geld, tenzij u het, desnoods met verlies, maar zonder failissement uit uw andere assets en uw toegevoegde waarde kunt aflossen. Iedereen die anders beweert probeert u in sprookjes te laten geloven. Bent u nou tenminste middelbaar opgeleid of niet?

Wim van Halm

Verder praten?: wimvanhalm@gmail.com

Open brief aan Floris Deckers (en alle andere bankiers)

Floris Deckers, Voorzitter van de Raad van Bestuur van Van Lanschot Bankiers bood zijn excuses aan voor het gedrag van de bankiers in de afgelopen jaren. Wat hebben we daaraan? Waarom zouden we die excuses accepteren?

Geachte heer Deckers,

Als cliënt van uw bank was ik verrast dat u het initiatief hebt genomen om excuses aan te bieden voor het onzorgvuldige gedrag van de banken in de afgelopen jaren. Verrast, omdat Van Lanschot Bankiers niet de eerst aangewezene is om dit initiatief te nemen. Van Lanschot Bankiers heeft zich immers relatief netjes gedragen en verkeert niet in onoverkomelijke problemen (voor zover mij bekend). Maar misschien sprak u niet namens Van Lanschot Bankiers; misschien sprak u als voormalig Lid van de Raad van Bestuur van ABN-Amro, waar u destijds immers volop mede verantwoordelijk was voor het (in ethisch opzicht) criminele gedrag van dhr. Groenink. In dat geval zijn uw excuses inhoudsloos omdat u niet meer in de positie verkeert om gedrag van de ABN-Amro te excuseren. Het lijkt er dus op dat u de intentie had om namens alle bankiers te spreken. Uit de context van uw excuses is mij dat niet duidelijk geworden, maar het kan zijn dat mijn krant een onzorgvuldige weergave van uw bedoelingen heeft gegeven.

Hoe dan ook, ik vind uw excuses gratuit en ik aanvaard ze dan ook niet.
Voor excuses is het gebruikelijk dat de schuldenaar eerst de door zijn toedoen (of nalaten) veroorzaakte schade zoveel mogelijk herstelt en afdoende maatregelen heeft genomen om zulks in de toekomst te voorkomen. Van beide heb ik tot dusverre nergens ter wereld, ook niet in Nederland, iets gemerkt.

Er is dus voor ons als gedupeerden geen enkele reden om uw excuses te aanvaarden, integendeel, uw excuses hebben het onwaarachtige karakter van een voetbalhooligan na het afbreken van het stadion.

Dacht u op die manier vertrouwen terug te kunnen winnen? Dat lijkt mij te veel gevraagd. Wie denkt u dat wij, uw cliënten zijn? Lulletjes Rozenwater die je met een loos gebaar weer in slaap kunt sussen? Ik krijg nu pas echt zin in processen tegen banken en bankiers wegens wanprestatie, misleiding, misbruik van vertrouwen en nog veel meer.

Misschien is het het beste als u verder gewoon in schaamte zwijgt.

W.A.V. van Halm

Wie vijanden heeft, heeft ze zelf gemaakt

Misschien had ik beter het woord islamofoob niet moeten gebruiken. Voor Encina Navan en anderen was dat een trigger die tot heel verkeerde conclusies leidde aangaande datgene wat ik bedoelde. Mea culpa derhalve, maar om mij nu als verdwaasde babyboomer te labelen, als naïeve idioot neigt wel weer heel erg naar onverdraagzaamheid, onnodige tegenstellingen creërend met alle gevaren van dien.


Wat ik bedoelde te zeggen was dat ik de grote bezorgdheid over het oprukkend islamitisch gevaar in onze cultuur volstrekt deel met de meeste HVV-columnisten, maar niet hun automatisch daaraan gekoppelde goedkeuring van het Israëlisch geweld tegen de Palestijnen.

Ik ben niet Joods, heb in 1967 wel met zo'n speldje op gelopen van Ik sta achter Israel, maar zou dat nu niet meer doen, vanwege het gemak waarmee Israel geweld toepast. Ik ben niet anti-Joods, ik ben nergens anti in. Ik ben van leven en laten leven.
Natuurlijk zijn die Hamas jongens geen lieverdjes en je moet wat. De Midden Oosterse filosofie is dan om met het grootst mogelijke machtsvertoon je spierballen te laten zien. Alles wat je minder doet zal als zwakte worden uitgelegd, zo is de filosofie. Dat beschouw ik als Neanderthalercultuur. Israel zou wél moeten praten met Hamas. De kretologie: je onderhandelt niet met terroristen is kortzichtig en dom. Het is aanmatigend en hooghartig, meteen al aangevend dat je tegenstander de mindere partij is. Waarom zou je dat doen? om de ander te vernederen ofzo? Als je de fase van onderhandelen overslaat en meteen begint te rammen verspeel je je recht. Ik hoop en vertrouw dat Barack Obama dat kan doorbreken.
Ik ben geabonneerd op "De Brug", het blad van EAJG. Dat kan ik aanbevelen om de nodige nuance op te doen.

Is het niet wat melodramatisch om meteen weer te verwijzen naar "de trein naar de vernietigingskampen", zoals de meeste Israel-adepten in alle varianten doen? Dat is de dood in de pot voor elke dialoog. Uitgepraat, want niks tegen in te brengen op straffe van in de hoek van de Antisemieten te worden gedeponeerd.

Ik weiger voor antisemiet te worden uitgemaakt als ik kritiek heb op het opknippen van Palestijns gebied in niet levensvatbare postzegeltjes, gescheiden door corridors en controleposten. Of als ik bezwaar heb tegen het vernietigen van akkers, boomgaarden en andere bronnen van inkomsten van Palestijnen. Of bezwaar heb tegen het bouwen van de Muur, dat van de Gaza strook een soort Stadion van Vilnius (Litouwen) heeft gemaakt, waar het in 1940 of daaromtrent gratis prijsschieten was voor de Litouwers op gevangen Joden die binnen de centrale ring beneden zich vrij mochten bewegen. Die Litouwers zijn nu gewaardeerde leden van de EG. Of als ik fulmineer tegen de ononderbroken bouw van Nederzettingen in bezet gebied, hoewel dat wereldwijd veroordeeld wordt.

Tja, 1948 is misschien wel de grootst denkbare fout ooit bewust gemaakt. Als Kroatie (het grootste Nazi-nest uit WOII) was ontdaan van de Nazi's zou dat een prachtig land zijn geweest. Canada heeft het ook aangeboden. Er waren tal van mogelijkheden, maar nee: ze wilden precies daar wonen en leven waar ze de meeste vijanden hadden, tussen volkeren waarvoor ze traditioneel de meeste minachting hadden. Dat is raar. Maar je gaat het begrijpen als je het Oude Testament leest: Uitroeien, uitroeien en nog eens uitroeien, want wij zijn het Uitverkoren Volk. Lees bijvoorbeeld eens het bijbelboek Zefanja.

De Joodse orthodoxie mag dan officieel geen rol meer spelen, maar de cultuur is er van doordesemd, het zit in de genen van iedereen die een Joodse moeder heeft gehad. Zoals het Calvinisme onlosmakelijk met de Nederlandse cultuur verbonden is, al zijn we langzamerhand het meest atheïstische land te wereld.

Wat uit de wereld zou moeten worden uitgebannen is het vijanddenken. Er zijn geen vijanden, tenzij je je structureel superieur voelt ten opzichte van de rest van de wereld. Laten we beginnen bij de eerste moord: Kain slaat Abel dood. Waarom? Omdat Abel zich verheven voelde, daarom. Wie vijanden heeft heeft ze zelf gemaakt.

Dat neem ik Israel echt ernstig kwalijk dat zich verheven voelen. En dat zal helaas zo blijven zolang ze daarin wereldwijd worden aangemoedigd door hun supporters, meest goedbedoelende en in zichzelf vreedzame mensen. Dat zou doorbroken moeten worden

Een van mijn andere reageerders schreef: Wie vecht kan verliezen. Wie niet vecht heeft al verloren. Wat is dat nou voor taal. Oorlogstaal. Niet goed.

Wim van Halm 15 januari 2009



Het kan niet waar zijn dat wraak en vergelding de drijfveer zijn van ons bestaan


Het wordt wel erg moeilijk, de laatste tijd met HVV. Ja, ja, het vrije woord, maar het gaat wel erg een kant op. De redactie, zowel als de afzonderlijke leden van de redactie nemen wel erg uitgesproken standpunten in aangaande de rechten van Israel op het gebruik van geweld en het ongelijk van de Palestijnen. Daar komt bij dat HVV natuurlijk al lange tijd erg fel is gekant tegen de Islamisering van onze westerse samenleving. Combinerend lijkt het er sterk op dat HVV zich heeft ontwikkeld tot een spreekbuis voor het Vrije Woord vanuit een bepaalde richting. Dat zijn wellicht organische ontwikkelingen, in aanvang niet zo bedoeld, maar uiteindelijk wel het resultaat. Hoe dan ook: ik vraag mij in den gemoede af of dit nog wel langer mijn platform kan zijn. Het wordt mij iets te eenzijdig (om het wat eufemistisch uit te drukken.) Sinds het einde van de wapenstilstand tussen Hamas en Israel is ook bij HVV het gordijn gevallen. Misschien ben ik te lang naief geweest, maar het thema van de Islamisering van onze Joods-Christelijke westerse cultuur en mijn grote bezorgdheid daarover, heeft mij wellicht mijn ogen doen sluiten voor het achterliggende motief van vele columnisten van HVV: Islamofobie. Dat is de tegenhanger van Antisimetisme. Ik ben wel Islamofoob, want de Islam als geheel verkeert in de supergevaarlijke fase van Zucht naar Wereldheerschappij (Ze willen ook wel eens andere pyramides bouwen dan van sinaasapellen of andere snuisterijen), dezelfde fase als toen wij Europeanen (Amerika bestond nog niet) met spiegeltjes, kraaltjes en scherprechters de wereld rondtrokken (Nu pakweg 650 jaar geleden). Het gevaar van de Islam is ongelooflijk groot en moet absuluut worden gekeerd. Niks Multiculti, of het zou op basis van wederzijds respect moeten zijn. Maar daar voorziet de Koran helaas niet in. De Thora trouwens ook niet, het Geloofsboek van de Joden. In Christelijk Nederland heet dat Het Oude Testament, het eerste deel van de Bijbel, van voor het Christendom. Het Tweede deel van de Bijbel is het Nieuwe Testament, het deel dat gaat over de timmermanszoon Jezus van Nazareth die als een soort Brack Obama rondtrok met de boodschap: ït's time for a change" en "Yes we can" Hij had zo'n invloed op zijn gehoor dat de hele (naderhand) Christelijke wereld zelfs de jaartelling heeft veranderd. In Israel is het nu 5768 maar in vrijwel de rest van de wereld is het nu 2009. Jezus was een charismatische man met een grote maatschappelijke betrokkenheid, begiftigd met de gave van het woord (rhetorisch begaafd), vergelijkbaar met Ref. Schuller van de Christal Cathedral, maar dan veel beter). Hij was een Joodse man, opgevoed in de traditionele Joodse leer (bestudering van de Boekrollen (vgl.: Koranschool), intelligent en zelfbewust. Wat hij constateerde was dat de Joden (het volk Israel, de laatst overgebleven tak van een herdersfamilie) nog steeds leefden in de traditie van Oog om oog tand om tand. Zo werkte dat in die tijd (en nog steeds, daarover later meer). Jezus zag dat, zag de onrechtvaardigheid, de zelfingenomenheid van het establishment (de Farizeeen), de ongenadige hardheid en zei: Dit deugt niet!. Niet meer oog om oog, tand om tand, ik leer u een nieuwe norm: Kijk naar uw buren, waardeer ze en heb repect voor wie ze zijn.

Het Christelijke deel van de wereld, voornamelijk de onderklasse (toentertijd), heeft dit nagevolgd. Het overgrote deel niet. Zoals het in het Oude Testament (De Thora en boeken van de Profeten) en de Koran is vastgelegd: Oog om oog tand om tand, is het gebleven tot op de dag van vandaag. Hamas en Hagganah zijn er de toonaangevende voorbeelden van.

Helaas ontbreekt het aan liefde en compassie, aan respect en waardering in die bedouienencultuur. De woestijn is hard en medogenloos. Helaas is dat nooit veranderd. Te weinig water, te weinig van alles: het enige wat overblijft is kapsones (jiddish toch?) Eerzucht en eerwraak.

Zo triest. Waarom niet gewoon de sterkste wezen door met open vizier naar "de vijand" toe te lopen en te zeggen: "Zeg klootzak waar ben je nou helemaal mee bezig, je kunt mij schade berokkenen, maar als ik kwaad word maak ik je helemaal af. Laten we proberen er samen wat van te maken. Deal? "

Is dit te simplistisch? Voelt iemand zich door zo'n voorstel tekort gedaan? Ik geloof dat niet. Het is misplaatste eerzucht van beide nitwits die de deal tegenhouden. Joden met overmatige ego's en opgefokte eisen tot rechtsherstel en andere Arabieren (of Perzen, Siriers en vele andere Midden-Oosterse Volken)

Wat ik hoop is dat mijn lezers hierover nadenken. Wellicht eerst kwaad worden, maar nadenken.

Lukt dat niet, dan ben ik weg.

verder discussieren? wimvanhalm@gmail.com