Ruim tien jaar geleden, in
maart 2003, barstte de Irak oorlog uit. Een kwestie van dagen zou het zijn,
waarna Irak als democratie zou herrijzen. Hoe naïef kan de grootste
krachtpatser in de wereld zijn. Het zou nog 8 maanden duren voor Saddam
gevangen werd genomen en de oorlog is desondanks in feite nog steeds gaande.
Ja, de Amerikanen zijn weggetrokken met de staart tussen hun benen om zich
verder te kunnen concentreren op Afghanistan, Irak in pure ellende
achterlatend. Hoezo democratie? Omdat enkele overlopers met goed Amerikaans
geld in een westers kostuum werden gehesen en zo, netjes gekapt en geschoren,
de wereld moesten overtuigen van hun “westerse beschaving”? Nepotisme,
Islamisme, corruptie, dat is wat tot op vandaag de dag het dagelijks ritme in
Irak bepaalt. Een “Failed State”,teruggeworpen in de Steentijd, nadat het een
goed georganiseerd land was met een culturele impact die de Grieken doet
verbleken. Ja, het geweldsmonopolie was in handen van de staat, zoals het
hoort. Nu in handen van ayatollah’s en ander gepeupel. Tja.. democratie, toch?
Vrijheid alom!.
Al met al: Amerika brengt
sinds jaar en dag meer ellende in de wereld dan het oplost. Sinds de
Amerikaanse burgeroorlog heeft Amerika geen oorlog meer gevoerd op eigen
grondgebied. Des te meer op andermans terrein. En met succes? Ik noem Vietnam,
Cambodja, Colombia, Irak, Afghanistan. Over een “Failed State”gesproken.
De enige die van al dit
oorlogsgeweld heeft geprofiteerd is Amerika zelf. De oorlogsindustrie is al
sinds de oprichting van de V.S. de meest robuuste van de hele wereld. Als men
daar nog de CIA, de Homeland Security en de
particuliere”beveiligingsorganisaties” aan toevoegt is het nog robuuster dan
Hitler kon bedenken en ook heeft uitgevoerd. Als we de oorlogsindustrie in
Amerika buiten beschouwing laten is het land nog armer dan Griekenland en
zouden 9 op de 10 Amerikanen beklagenswaardige paupers zijn, in plaats van
volgevreten “dubbeldeckers en cola-emmers nuttigende” fatties.
Terug naar tien jaar
“bevrijding” van Irak. In 2011, 8 jaar na de start zijn de Amerikanen smadelijk
afgedropen zonder ook maar een fractie van hun nobele doelstellingen te hebben
bereikt. Honderdduizenden Irakese en 4.500 Amerikaanse doden te betreuren. Al-Maliki
(Verdeel en Heers, en Pakken wat je Pakken kan zijn zijn de levensregels) in
het door Amerika ruimhartig gefinancierde zadel, omringd door fazallen die
mee-eten uit de rijk voorziene ruif van Olie-opbrengsten en Amerikaanse steun.
De burgers creperen: Who cares.
Toen Irak nog Irak was: een
harde samenleving van woestijnbewoners die door de eeuwen heen moesten knokken om te overleven waren er aanvankelijk
de door de Engelsen opgelegde corrupte fake-besturen, hetgeen het leger ruimte gaf
om door middel van een staatsgreep orde op zaken te stellen. Onder Saddam Hoessein groeide Irak uit tot een welvarend land met het beste gezondheidssysteem en het beste onderwijssysteem van het Midden Oosten. Er waren
bodemschatten die de economie aanzwengelde en een goed functionerende economie
die een redelijk welvarend middenklasse tot gevolg had.
Samenwerking met
buitenlandse ingenieursbureaus en universiteiten brachten kennis naar het land.
De mentaliteit bleef weliswaar hard en wie zich wilde conformeren had een goed
leven, maar wie dat niet wilde en openlijk in de publiciteit oppositie voerde
werd, cultuurgetrouw uit de samenleving verwijderd, soms zelfs met openbare
ophanging als schrikwekkend voorbeeld. Democratie bestond daar toen nog niet en
nu ook nog niet, want het past niet in de cultuur. Een voortvarende, niet al te
scrupuleuze dictator, niet zijnde een corrupte graaier, is de ideale
bestuursvorm daar.
Ach, in Saoudie Arabie, Jemen,
Soedan, is hoofden afhakken, vrouwen stenigen en handen en voeten amputeren ook
nog dagelijks gebruik.
Saddam voerde Irak in
sneltreinvaart naar de Europese standaard. Totdat hij te machtig werd in zijn
regio. Saoudi Arabie en Iran, om maar de grootste buren te noemen wensten zo’n
machtig land niet in hun nabijheid. Dus koos Amerika eieren voor zijn geld en
besloot Irak uit het krachtenveld te
verwijderen. Bijkomend groot voordeel voor Amerika was dat er een gat werd
geslagen in de homogene moslimwereld.
Zo kon Amerika blijven manipuleren en
haar oliebelangen veilig stellen. Dachten ze. Ondertussen werd de opstandige
provincie Koerdistan losgeweekt uit het land en ingezet om mee te vechten tegen
de eigen medeburgers.
Als het zo uitkomt weten de
V.S. uitstekend hoe een land te versnipperen in facties. Met Rusland heeft men
dat ook geprobeerd na de val van de muur. Totdat Poetin besloot dat niet langer
toe te staan en zijn mede wereldmachtspositie weer op te eisen.
Fantastisch dat
het evenwicht weer is hersteld en wij niet alleen zijn overgeleverd aan het
Pentagon, de concerndirectie van het Militair Industrieel Complex, de National
Security Agency (NSA)en de CIA voor het echt vuile uitvoerende werk.
Organisaties die echt nergens voor
terugdeinzen, mits het de Amerikanen wat oplevert. Zelfs Obama is gevangen
genomen in het web van het Pentagon.
Ja, je kunt het wel een democratie noemen,
Amerika, maar niet de kiezer, het establishment maakt de dienst uit. Wie het
meeste geld heeft wint. Dat geldt voor presidentskandidaten, en alle lagere
ambtelijke functies, de NRA (National Rifle Organisation), de Joodse lobby, de
Tea Party en zo nog wat louche organisaties, waarvan we zelfs de namen soms
niet kennen.
Na Saddam Hoessein is Libië
een kopje kleiner gemaakt, ook een redelijk functionerende staat, met een hoog
onderwijsniveau en een belangrijke partner voor andere Afrikaanse ontwikkelingslanden, Egypte en recentelijk natuurlijk Syrië.
Enige jaren terug had ik een
gesprek met een Nederlandse Generaal. Ik verweet hem dat de Westerse wereld net
deed alsof het Midden Oosten bij Europa hoorde en adviseerde hem het boek te
lezen van Joris Luyendijk “Het zijn net
mensen” http://www.bol.com/nl/p/het-zijn-net-mensen/1001004010981288/
Hij tekende een landkaart voor mij, waarin Syrië een uitstekende strategische
positie werd toebedeeld ten opzichte van heel Noord en Midden Afrika, zoals
Turkije onze “vriend” heet te zijn ten opzichte van alle Stan landen: Kazachstan,
Uzbekistan, Turkmenistan, Tadzjikistan en nog een paar voormalige Sovjet
Republieken die zich met hulp van de Amerikanen hebben losgemaakt uit de
Russische invloedssfeer om Rusland verder onderuit te schoffelen.
Amerika snapt simpelweg niet hoe
andere culturen in elkaar zitten en denkt er goed aan te doen hun opvattingen op te leggen aan
anderen. Zoals Nederland met Indonesië, Suriname en de Antillen probeerde en België
met Congo. Onbegonnen werk.
Wij, het Westen, de Moderniteit,
welke naam je ook geeft aan onze “Superieure Samenleving” (afkorting SS, zo dachten zij ook toevallig) hebben daar niets te zoeken. En zij hebben niets bij ons te zoeken.
Ja, we kunnen praten over Globalisering. En economisch zal dat ook wel goed
komen. Maar de realiteit is dat elke cultuur in zijn eigen wereld leeft en op
dat punt nooit zal globaliseren. Wij worden geen moslims en zij niet protestant
of anderszins Christelijjk.
Al met al, het is een schande dat
wij als beschaafde naties de wereld nog
steeds willen “bekeren”, zending willen bedrijven en onze normen en waarden
willen opdringen aan mensen met een andere levensovertuiging. We kunnen verhalen
blijven schrijven zoveel als wij willen over kinderhuwelijken, de
onderdanigheid van de vrouw, het brute rechtssysteem, maar dat is niet aan ons.
Neem
er afstand van en laat ze niet binnen in onze cultuur, zoals wij ook geen
toegang hebben tot de hunne. Zo behouden we vrede..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten