Er bestaat geen ultieme waarheid.
Hoe goed onderbouwd ook, onze waarheid (de mijne én de uwe) is slechts een perceptie van de werkelijkheid. Gefilterd en gekleurd door afkomst, ervaringen en karakter. Ik wil u graag van mijn percepties op de hoogte brengen in de hoop dat die waarde toevoegen aan de communis opinio. Desgewenst kunnen we er in repliek en dupliek over doordenken en zo onze standpunten en opvattingen verfijnen en nuanceren. Dan zijn we waardevol bezig.
vrijdag, oktober 21, 2011
Khadaffi exit
"Het enthousiasme in de Westelijke (zgn. beschaafde)wereld over de dood van Khadaffy is ontstellend hypocriet en weerzinwekkend. Een paar maanden geleden omhelsden vooraanstaande westerse leiders (Sarkozy, Blair, Berlusconi) hem nog als vriend en bondgenoot. Maar toen de onderkant van de Libische samenleving in navolging van Egypte de kans greep om er een puinhoop van te maken, wist de Navo niet hoe snel ze luchtsteun aan het gepeupel zou geven. En natuurlijk deed Nederland mee, ja Nederland zal eens niet meehuilen met de wolven in het bos.
Nou ja, het gepeupel heeft gewonnen, Khadaffy is dood en het land naar de filisteinen (Of was Libië in de oudheid wellicht het land van de Filisteinen; zou best kunnen, toch?)
Denk niet dat Libië binnen de komende duizend jaar een democratie naar westers model zal worden. Net als Irak is het terug in het stenen tijdperk. Tel uit de winst. Alleen maar ellende. Juich maar lekker verder, dom volk!"
Dit schreef ik op het blog Artikel 7 ( http://www.artikel7.nu/?p=72711 ) waar kritische geesten die de vrijheid van meningsuiting (art. 7 van de Grondwet) hoog in het vaandel hebben en politiek correctisme aan hun laars lappen, zoals ik. (Standaard voorbeeld: kutmarokkanen zijn kutmarokkanen en geen door onze fouten verkeerd behandelde lieverdjes.)
Hier wil ik het nog wat verder uitdiepen. Libië is geen geval apart, het is net zo'n Arabisch land als alle andere Arabische landen: van Marokko tot en met Turkije en alle landen die daar zuidelijk en oostelijk aan grenzen. Doorgaans van oudsher herdersvolkeren die leefden en nog steeds leven in harde omstandigheden. Hard voor zichzelf en hard voor anderen. Trots dat ze zichzelf, hun familie, hun stam in stand kunnen houden. Trucs, list en bedrog, diefstal en moord zijn daarbij maatschappelijk geaccepteerde instrumenten. In die cultuur kon de Islam ontstaan. Mohammed was een simpele ongeletterde Arabier, zoals onze eigen Lou de Palingboer in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Maar Mohammed kwam uit een andere cultuur en gaf zijn eigen verzonnen interpretatie van de Joodse Thora een Arabisch sausje. Op de juiste momenten gaf "Allah (JHW, JWH, God) hem ingevingen" die hij tot richtlijnen en dogma's verhief. Zo werd hij de ultieme profeet die Gods wil aan het volk oplegde en de voortzetting was van Gods boodschappen aan de wereld. In de Joodse wereld houdt het profetisme op bij het einde van het Oude testament. De Christelijke wereld ziet Christus als Gods zoon, als voortzetting van het Oude Geloof, waarin moord en doodslag de norm was, maar met een nieuwe opdracht: "Hebt elkander lief". Het bijbelse Nieuwe Testament is daarvan de weerslag.
Mohammed waande zichzelf als de profeet die, 400 jaar na Christus (die hij trouwens niet kende en als dat wel het geval was geweest een "watje" gevonden zou hebben), de opvolger was van Abraham die op schandalige wijze zijn huishoudelijke hulp Hagar met haar zoon Ismaël de woestijn in stuurde toen zijn inmiddels ook zwangere vrouw Sara dat van hem eiste.
Sara (in de Joodse traditie is de vrouw leidend in familiezaken) wilde niets meer van Hagar en Ismaël weten en voelde zich superieur. Dat meerderwaardigheidscomplex van de Joodse familie Abraham en Sara heeft geleid tot het minderwaardigheidscomplex van Hagar, Ismaël en zijn nakomelingen de Islamieten, waarvan Mohammed, waarschijnlijk zelf ook behept met een minderwaardigheidscomplex, een uitgesproken exponent was.
Zowel Joden (Thora) als Christenen (Nieuwe testament) beschouwden Mohammed als een charlatan en ongetwijfeld heeft dat het minderwaardigheidscomplex van Mohammed nog verder verdiept en de afkeer van Joden en Christenen tegen die Islamieten nog verder versterkt.
Vanuit dat minderwaardigheidscomplex, gecombineerd met de toch al keiharde overlevingscultuur van Ismaëls nakomelingen heeft Mohammed een nieuwe religie gecreëerd die eindelijk trots gaf en kracht aan het Volk van Ismaël, de heengezonden bastaard Jood met zijn hoerige moeder Hagar.
Als ik in 1942 niet in Gorinchem (Nederland) geboren zou zijn, maar ergens in die Islamitische wereld, ik weet het zeker, zou ik niet anders zijn dan mijn Islamitische broeders. Ik zou mijn zelfrespect niet laten frustreren door Joden en Christenen.
Vanuit dat Islamitische denken heeft Khadaffi een echte krachttoer uitgehaald door 42 jaar vrede en welvaart in Libië te genereren. Geen stammenconflicten, vrij onderwijs, vrije medische zorg etc.)
En als dan het notoir ontevreden volksdeel, als rechtgeaarde voetbalhooligans de beuk er in gooien komt "het Westen" dat tuig even helpen met bombardementen en wapenleveranties.
Terug naar het Stenen Tijdperk; we zullen je leren...
Nou ja, het gepeupel heeft gewonnen, Khadaffy is dood en het land naar de filisteinen (Of was Libië in de oudheid wellicht het land van de Filisteinen; zou best kunnen, toch?)
Denk niet dat Libië binnen de komende duizend jaar een democratie naar westers model zal worden. Net als Irak is het terug in het stenen tijdperk. Tel uit de winst. Alleen maar ellende. Juich maar lekker verder, dom volk!"
http://www.youtube.com/watch?v=muF9fuyy7VM&NR=1&skipcontrinter=1