Nederlandse Politieagenten in Kunduz (Afghanistan)

Om vriendjes te blijven met de NAVO was er politiek een goedmakertje nodig voor ons afhaken van de "vredesmissie" in Uruzgan (twee keer tegen de wil van het Nederlandse Volk verlengd). Door dat afhaken zijn wij volgens Rob de Wijk (strategisch expert) paria van Europa geworden. So be it. Wij als klein landje hebben pakweg 1800 militairen gedurende 10 jaar beschikbaar gesteld. Daarvan zijn er een aantal gesneuveld en, net als in Bosnië hebben we er niets bereikt, net zomin als de Amerikanen, de Duitsers, de Canadezen en andere Navo Partners. Turkije leverde ongeveer 8 militairen, maar hield wel de "bondgenootstatus" van de Navo. De Nederlandse regering schaamde zich dood dat door het "Nee" van de Tweede Kamer onze edele missie moest worden afgebroken. En vervolgens werd natuurlijk gigantische politieke druk op Nederland uitgeoefend om dan in elk geval een andere taak te vervullen. Dat werd de politiemissie in Kunduz. Gezicht gered! 160 militairen zijn inmiddels vertrokken. Geen politiemannen met opschrijfboekjes voor snelheidsovertreders, maar soldaten met vuurwapens. Politietaken zijn in Kunduz nu eenmaal anders dan in Nederland. Als de wiedeweerga is Minister Rosenthal er "First Class" achteraan gereist om de "mannen en vrouwen moed in te spreken" Hij is overtuigd van het succes van de missie, zo liet hij weten. Zo vijzelde hij ons Nederlandse Navo profiel weer op.
Puur gelul natuurlijk. Die missie wordt gewoonweg niks. Is alleen maar een drukmiddel om andere Navo-partners te chanteren tot het aangaan van andere onmogelijke missies. En als er ongelukkigerwijs, tegen alle verwachting in toch "bodybags" naar Nederland worden teruggestuurd, dan staat Rosenthal uiteraard met de poliek gewenste tranen in zijn ogen een potje "huili huili" te doen. Hoewel hij, net als u en ik, het vantevoren wist. Het Internationaal Aanzien is echter belangrijker dan wat gesneuvelden in een heilloze, maar politiek gewenste "interventie".

Het wordt hoog tijd dat alle oude meuk die nog steeds op hun zere rheumatische knieën liggen aan de met soldatenlaarzen beklede voeten van de Amerikanen uit dankbaarheid voor onze "bevrijding" uit WOII het veld ruimen. Hoogtijd om de Navo op te ruimen als een achterhaald concept. Geen mooie baantjes meer voor kantoorgeneraals en omhooggevallen ambtenaren als "Secretaris Generaal"

Nog even terug naar Kunduz. Elke Nederlandse vrijwilliger die zich heeft laten uitzenden tegen betaling van een paar extra "zilverlingen en een medaille" had beter bij de padvinderij kunnen blijven, teneinde onnodig slachtofferschap te vermijden of onnodige slachtoffers te voorkomen.

Oorlog valt niet te vermijden, is des mensen, en is niet te bestrijden.
Laat het woeden, totdat het vuur is uitgedoofd.
En sla geen acht op al het leed en lijden
Totdat men, tijdelijk, in vrede weer gelooft.

Dat is de kortste weg