Het Midden Oosten en de opstandigheid.

Heel Noord Afrika staat in brand. Na decennia van rust waarin waarin het Westen vriendjes was van al die dictaturen (behalve Palestina dan en, veel later Iran en Irak) en tegen elke prijs hun olie opkocht in ruil voor wapens, hebben we nu kennelijk besloten de kant van de opstandelingen te kiezen.
Wat is dat voor mechanisme dat mensen altijd de neiging hebben om te kiezen voor de underdog, zelfs als dat niet in het voordeel van die underdog is. Pas geleden was Khadaffi nog een vorstelijk onthaalde gast in Italië en sloegen de heren elkaar met een brede lach op de schouders als blijk van genegenheid. Nu, een paar weken later stelt Berlusconi zijn militaire apparaat en vliegvelden ter beschikking van de NAVO om zijn vriend het paleis uit te bombarderen. Leuke vrienden. Ik hoop dat Italië in de toekomst slechts nog olie uit Libie kan betrekken voor EUR 1 miljoen per liter.
Laat duidelijk zijn: ik ben geen fan van Khadaffi, dat vind ik al van kleins af aan, het is een idioot die door de CIA, de Mossad of wat voor stiekeme organisatie ook, al lang geliquideerd had moeten zijn. Dan hadden Lockerby en andere wandaden wellicht voorkomen kunnen worden.Zijn hele land stond te juichen na al die wandaden. Gedwongen door de geheime dienst? Kletskoek. Er is nu eenmaal een onwrikbare tweedeling in de wereld tussen "Het Westen" (christelijk, of wat daar van over is) en de "Islamitische wereld" Gelukkig zit daar nog een Boeddhistische wereld tussen, want als Indonesië, Maleisië en de Russische Islamgebieden buren zouden worden van Iran en Saoedi Arabië zijn we als Westen gewoon helemaal weg.
Het enige wat ze nog moeten leren is Werken, Focussen, Plannen. Dat duurt nog even, maar het komt. Nu werkt de doorsnee Islamiet nog niet en huurt van zijn oliedollars goedkope (christelijke, althans katholieke Filippino's in), maar ze voelen het overwicht in de wereld groeien. Mogelijk huren ze daarvoor dan ook weer geldbeluste Westerlingen in, want voor geld is alles te koop, zelfs de nucleaire technologie om kernbommen te maken (Pakistan). Dat overwicht geeft ze kracht, geeft ze vleugels.
En wij maar vriendjes proberen te zijn. "What else can we do?" Niets. We zijn al te verzwakt.En nu denken wij ons hachje te redden door aan de kant van de "vrijheidsstrijders" te gaan staan. Bekijk de beelden uit Benghazi. Kinderen en Pubers die V-tekens met hun vingers maken , waar ze vorige maand nog hun middelvinger opstaken tegen een Westerse camera.
Moeten we het daar dan van hebben?
Tuurlijk, we hebben een geweldig (en gewelddadig) militair apparaat. Onze investeringen in wapentuig zijn in belangrijke mate de bron van onze welvaart. Wat dat betreft is er niets verbeterd sinds de slaventijd; sterker nog het is veel meer sophisticated geworden. Geen vuile handen meer: precisiebombardementen, onbemande vliegtuigen, met een joystick (what's in a name) bestuurd vanuit een kantoor in L.A of Anaheim (USA), die via Google Earth huizen opblazen van verdachte personen (en hun gezin), waarna de "soldier" weer in zijn Toyota'tje naar huis gaat voor een Big Mac of andere vetmakers.
We zullen wel "winnen" Net als in Irak. Een land dat in z'n geheel op de culturele erfgoedlijst zou moeten staan terugbombarderen in het stenen tijdperk. Het is maar de vraag wat "winst" is.
Is democratie nou zo waardevol dat je daar "strakke regimes" voor mag weg bulldozeren? Het lijkt mij niet. Het liep allemaal best goed in Islamitisch Noord Afrika. Tja de mensen zijn niet zo rijk als wij, maar is dat een criterium? Het is hun keuze! We gaan toch niet beweren dat hun intelligentie te kort schiet om goed betaald werk na te streven? Dat is namelijk beslist niet het geval. Over de hele wereld zijn zeer hoog opgeleide Arabieren en andere Islamieten in hoge posities te vinden. Die potentie is er, maar de Islam is niet genoeg gericht op aardse genoegens. Toen Egypte nog geleid werd door Farao's was het een hoog ontwikkeld land met een ongeevenaarde cultuur. Toen het Ottomaanse Rijk (de Islam, Turkije) de zaak over nam verdween alle kennis en verschrompelden de Pyramiden tot stapeltjes sinaasappelen langs de kant van de weg.
En nu? We bombarderen Khadaffi uit z'n paleis, brengen zijn zonen voor het Internationaal Gerechtshof (een operettegezelschap) en moeten zaken doen met de pubertjes, de kinderen en de werklozen die plotseling dapper genoeg waren om stenen te gooien en, hoe wonderlijk, plotseling bleken te beschikken over kalashnikovs en raketwerpers op puntgave Toyotatrucks.
Verwachten we nu dat het beter wordt? Vergeet het, we hebben de verkeerde keuze gemaakt.
Nogmaals, Khadaffi is in mijn westerse ogen een idioot en Saddam was een despoot en die gek in Iran had ik ook liever dood, (let op de rijm) maar "liever koekjes worden niet gebakken" leerde ik vroeger van mijn moeder. Je zult het er mee moeten doen.
Nou ja, de Westerse legermachten mogen zich weer een poosje uitleven (goede training en afbouw van voorraden munitie), maar ik had gedacht en gehoopt dat we na de Tachtigjarige oorlog (waarvan ik vermoed dat in die tijd vele tachtigjarigen die oorlog nooit bewust hebben beleefd; dat doen we nu in een week), Vietnam en alles wat daar tussen en daarna heeft plaats gevonden, toch iets wijzer waren geworden. Niet dus, helaas.
We krijgen straks al die V-tekens tonende pubertjes over ons heen met het verwijt dat we al die jaren hun dictator hebben gesteund en hen hebben bestolen van hun welvaart, hun olie. We kunnen het schudden!
Ik ben nog niet klaar met mijn analyse, maar voor nu stop ik ermee