Wim van Halm 15 januari 2009
Het kan niet waar zijn dat wraak en vergelding de drijfveer zijn van ons bestaan
Het wordt wel erg moeilijk, de laatste tijd met HVV. Ja, ja, het vrije woord, maar het gaat wel erg een kant op. De redactie, zowel als de afzonderlijke leden van de redactie nemen wel erg uitgesproken standpunten in aangaande de rechten van Israel op het gebruik van geweld en het ongelijk van de Palestijnen. Daar komt bij dat HVV natuurlijk al lange tijd erg fel is gekant tegen de Islamisering van onze westerse samenleving. Combinerend lijkt het er sterk op dat HVV zich heeft ontwikkeld tot een spreekbuis voor het Vrije Woord vanuit een bepaalde richting. Dat zijn wellicht organische ontwikkelingen, in aanvang niet zo bedoeld, maar uiteindelijk wel het resultaat. Hoe dan ook: ik vraag mij in den gemoede af of dit nog wel langer mijn platform kan zijn. Het wordt mij iets te eenzijdig (om het wat eufemistisch uit te drukken.) Sinds het einde van de wapenstilstand tussen Hamas en Israel is ook bij HVV het gordijn gevallen. Misschien ben ik te lang naief geweest, maar het thema van de Islamisering van onze Joods-Christelijke westerse cultuur en mijn grote bezorgdheid daarover, heeft mij wellicht mijn ogen doen sluiten voor het achterliggende motief van vele columnisten van HVV: Islamofobie. Dat is de tegenhanger van Antisimetisme. Ik ben wel Islamofoob, want de Islam als geheel verkeert in de supergevaarlijke fase van Zucht naar Wereldheerschappij (Ze willen ook wel eens andere pyramides bouwen dan van sinaasapellen of andere snuisterijen), dezelfde fase als toen wij Europeanen (Amerika bestond nog niet) met spiegeltjes, kraaltjes en scherprechters de wereld rondtrokken (Nu pakweg 650 jaar geleden). Het gevaar van de Islam is ongelooflijk groot en moet absuluut worden gekeerd. Niks Multiculti, of het zou op basis van wederzijds respect moeten zijn. Maar daar voorziet de Koran helaas niet in. De Thora trouwens ook niet, het Geloofsboek van de Joden. In Christelijk Nederland heet dat Het Oude Testament, het eerste deel van de Bijbel, van voor het Christendom. Het Tweede deel van de Bijbel is het Nieuwe Testament, het deel dat gaat over de timmermanszoon Jezus van Nazareth die als een soort Brack Obama rondtrok met de boodschap: ït's time for a change" en "Yes we can" Hij had zo'n invloed op zijn gehoor dat de hele (naderhand) Christelijke wereld zelfs de jaartelling heeft veranderd. In Israel is het nu 5768 maar in vrijwel de rest van de wereld is het nu 2009. Jezus was een charismatische man met een grote maatschappelijke betrokkenheid, begiftigd met de gave van het woord (rhetorisch begaafd), vergelijkbaar met Ref. Schuller van de Christal Cathedral, maar dan veel beter). Hij was een Joodse man, opgevoed in de traditionele Joodse leer (bestudering van de Boekrollen (vgl.: Koranschool), intelligent en zelfbewust. Wat hij constateerde was dat de Joden (het volk Israel, de laatst overgebleven tak van een herdersfamilie) nog steeds leefden in de traditie van Oog om oog tand om tand. Zo werkte dat in die tijd (en nog steeds, daarover later meer). Jezus zag dat, zag de onrechtvaardigheid, de zelfingenomenheid van het establishment (de Farizeeen), de ongenadige hardheid en zei: Dit deugt niet!. Niet meer oog om oog, tand om tand, ik leer u een nieuwe norm: Kijk naar uw buren, waardeer ze en heb repect voor wie ze zijn.
Het Christelijke deel van de wereld, voornamelijk de onderklasse (toentertijd), heeft dit nagevolgd. Het overgrote deel niet. Zoals het in het Oude Testament (De Thora en boeken van de Profeten) en de Koran is vastgelegd: Oog om oog tand om tand, is het gebleven tot op de dag van vandaag. Hamas en Hagganah zijn er de toonaangevende voorbeelden van.
Helaas ontbreekt het aan liefde en compassie, aan respect en waardering in die bedouienencultuur. De woestijn is hard en medogenloos. Helaas is dat nooit veranderd. Te weinig water, te weinig van alles: het enige wat overblijft is kapsones (jiddish toch?) Eerzucht en eerwraak.
Zo triest. Waarom niet gewoon de sterkste wezen door met open vizier naar "de vijand" toe te lopen en te zeggen: "Zeg klootzak waar ben je nou helemaal mee bezig, je kunt mij schade berokkenen, maar als ik kwaad word maak ik je helemaal af. Laten we proberen er samen wat van te maken. Deal? "
Is dit te simplistisch? Voelt iemand zich door zo'n voorstel tekort gedaan? Ik geloof dat niet. Het is misplaatste eerzucht van beide nitwits die de deal tegenhouden. Joden met overmatige ego's en opgefokte eisen tot rechtsherstel en andere Arabieren (of Perzen, Siriers en vele andere Midden-Oosterse Volken)
Wat ik hoop is dat mijn lezers hierover nadenken. Wellicht eerst kwaad worden, maar nadenken.
Lukt dat niet, dan ben ik weg.
verder discussieren? wimvanhalm@gmail.com
1 opmerking:
Er zijn mij enige punten niet geheel duidelijk.
Als non-believer roert mij het verhaal, dat God Israël aan de Joden heeft beloofd, in het geheel niet.
Hoe kan iemand wél inzien dat de islam een gevaar is voor iedere democratie, maar niet inzien dat de Palestijnen juist door hun geloof ( de islam) de misdaden plegen, die zij plegen?
Ook het argument, dat de Joden geweld zouden oproepen, is een fabel.
De joden verdedigen zich met het wapen, waar de islam de meeste angst voor heeft. daar zij het zelf altijd en overal gebruiken: geweld.
Al voordat de staat Israël officieel bestond, gebruikten de Palestijnen ( Arabieren/ Islamieten) reeds geweld tegen diegenen, aan wie zij hun land hadden verkocht tegen woekerprijzen.
Islamieten - en dus ook zeker de Palestijnen – zijn te primitief om mee aan tafel te gaan zitten en zo tot een oplossing te komen.
Het spreekwoord : ‘Water bij de wijn doen’, is bij de islam geheel onbekend.
Hun god heeft hen tot het uitverkoren volk gemaakt ( het handvest van de Hamas maakt daar ook melding van) en waar de rest van wereld dergelijke profetieën met een korrel zout neemt, nemen Islamieten die woordelijk, evenals zij ook verplicht zijn hun koran woordelijk na te komen ( 18.26).
Een reactie posten