Ach, Europa.
Ik zal de laatste zijn om Europa af te vallen wanneer ik in andere werelddelen ben. Maar moeite kost het vaak wel. Je geneert je toch dood. Een parlement van tweederangs politici die met een (gemiddeld) veel te hoog salaris de schijn van democratie proberen hoog te houden en zich uitsluitend met bijzaken bezig houden. Zoals een waardeloos keurmerk voor biologische producten, bovenop de veel sterkere landelijke keurmerken en recentelijk de richtlijn om vrouwonvriendelijke reclameboodschappen te verbieden.
Volgens het Europarlement wordt de vrouw in de reclame nog steeds neergezet als een ongeëmancipeerd keukensloofje.
Het was mij eerlijk gezegd niet opgevallen. Wat mij wel steeds opvalt is de absolute debilisering van mannen. Past natuurlijk helemaal in het huidige matriarchale denken, waarin de man gereduceerd is tot zaaddonor en melkkoe, maar storen doet het mij wel. Let maar eens op autoreclames en spotjes voor lichaamshygiëne.
Kennelijk irriteren de dames en heren in het Europarlement zich daar niet aan en hebben ze alle tijd om zich met absoluut irrelevante bijzaken als vrouwenemancipatie bezig te houden.
Buiten-Europese zaken als de relaties met het Midden Oosten, China, Rusland, Amerika, daar bemoeien ze zich niet mee. Die laten ze zich schaapachtig dicteren door de VS en de Navo. Dat al die andere werelddelen iedere keer nog de moeite nemen een politiek aanvaardbaar antwoord te formuleren mag een wonder heten en lijkt meer op een kwestie van fatsoen dan een noodzaak. Ik maak mij sterk dat het nalaten van een reactie geen enkel gevolg zou hebben. Zo in de zin van: “Het uitblijven van een reactie door het Kremlin wordt als ernstig verstorend voor de onderlinge verhoudingen ervaren.” So what?
De Euro is de enige verworvenheid van Europa die ik kan bedenken. Inderdaad een wereldmunt die langzaam maar zeker mee gaat tellen. Niet meer afhankelijk van (vervalste en uitgeholde dollars), krachtig genoeg om ook voor Rusland en Azië interessant te zijn. De huidige wisselkoers van ca. anderhalve dollar voor een Euro acht ik op middellange en lange termijn zeer aanvaardbaar. Daar durf ik mijn lange termijnrisico’s op te nemen.
Verder is Europa net zo’n ratjetoe als het Midden Oosten. Een verzameling van zelfbenoemde wereldverbeteraars die Europese Normen en Waarden uitdragen naar de wereld. Wat dat zijn? Democratie, een volstrekt overschatte formule om bij gebrek aan daadkracht en eendracht toch “de boel een beetje bij elkaar te houden” (citaat: Job Cohen, oh sorry, istie burgemeester?) Privatisering, de klok terugdraaien nadat we eeuwen hebben gebouwd aan een uitstekend systeem van publieke dienstverlening op basis van gemeenschappelijk belang in plaats van op persoonlijk gewin. Het management van toen waren beschaafde mensen die alom gerespecteerd werden. Nu zitten afgestudeerde gogen op hun dikke reet zichzelf vorstelijke beloningen toe te kennen terwijl ze hun personeel in de kou laten staan. Het zijn de textielbaronnen van vroeger, de managers van energiebedrijven en zorginstellingen. Zij moeten nog de fase van emancipatie door die het bedrijfsleven al anderhalve eeuw achter de rug heeft. Wie, in de lieve vrede bedenkt zoiets: marktwerking in maatschappelijke dienstverlening. Dat bedenkt Europa, omdat zo nodig het mislukte systeem van Amerika moest worden geïmiteerd. Is dat mislukt dan? Ja, dat is mislukt: Ook in Amerika is de vrije markteconomie een farce: De huizenmarkt wordt er kunstmatig in stand gehouden met staatsgarantie voor insolvabiliteit: belony! Vrije markteconomie, m’n neus. Is er ooit een fatsoenlijk zorgsysteem in de VS tot stand gekomen? Probeer er maar eens een ziekenhuis binnen te komen. En weet u nog van de ENRON affaire in Californië, die energiereus die omviel? Of dacht u dat Fannie May en Freddy Mac nog zouden bestaan als de VS zelf toepaste wat ze voor andere economieën prediken. Zelfs de industrie wordt kunstmatig beademt met fincieringsarrangementen voor de auto-industrie en staatsorders voor wapentuig.
Maar Europa, dat qua maatschappelijke organisatie ver voor lag op de VS , moest zo nodig ook daarin het vrije ondernemerschap omarmen, de Jacobsen en van Es rolmodellen alle ruimte gevend. Dan zet je er natuurlijk weer een indrukwekkende Autoriteit boven, die uiteraard, geheel volgens traditie, begint met zichzelf een rijkelijke beloning toe te kennen. Zo bouwt Europa aan zijn ondergang. Dat Europa wil nota bene leidend zijn in de wereld op vrijwel elk gebied: mensenrechten, duurzaamheid, noem maar op. Ondertussen is het niet bij machte een eendrachtig buitenlands beleid vorm en inhoud te geven, is het zelfs niet in staat de eigen identiteit te formuleren. Waar is het ethisch besef?
Maar wel de ene Europese Richtlijn na de andere uitvaardigen, zoals over wenselijk gedrag in reclame uitingen en advertentiecampagnes financieren voor in Polen op onfatsoenlijke wijze geproduceerd kippenvlees.
Wat zou ik graag willen dat ons kabinet eendrachtig zou zeggen: We zijn alleen voor Europa uit economische overwegingen, dan zou ik er vrede mee hebben. Maar ze doen net of ze er echt in geloven, hoewel ik de onderbouwing daarvan nog steeds nooit heb gehoord. Laten we teruggaan naar de EEG de Europese Economische Gemeenschap en voor de rest lekker pluriform blijven. Dat is de kracht en de beschaving van Europa.
Ja, Europa heeft nog een hele lange weg te gaan voor we er ons niet meer voor hoeven te schamen. En ik weet zeker dat ik dat niet meer zal beleven, want zet er maar gerust een jaar of vijftig op.
Wim van Halm
Ik zal de laatste zijn om Europa af te vallen wanneer ik in andere werelddelen ben. Maar moeite kost het vaak wel. Je geneert je toch dood. Een parlement van tweederangs politici die met een (gemiddeld) veel te hoog salaris de schijn van democratie proberen hoog te houden en zich uitsluitend met bijzaken bezig houden. Zoals een waardeloos keurmerk voor biologische producten, bovenop de veel sterkere landelijke keurmerken en recentelijk de richtlijn om vrouwonvriendelijke reclameboodschappen te verbieden.
Volgens het Europarlement wordt de vrouw in de reclame nog steeds neergezet als een ongeëmancipeerd keukensloofje.
Het was mij eerlijk gezegd niet opgevallen. Wat mij wel steeds opvalt is de absolute debilisering van mannen. Past natuurlijk helemaal in het huidige matriarchale denken, waarin de man gereduceerd is tot zaaddonor en melkkoe, maar storen doet het mij wel. Let maar eens op autoreclames en spotjes voor lichaamshygiëne.
Kennelijk irriteren de dames en heren in het Europarlement zich daar niet aan en hebben ze alle tijd om zich met absoluut irrelevante bijzaken als vrouwenemancipatie bezig te houden.
Buiten-Europese zaken als de relaties met het Midden Oosten, China, Rusland, Amerika, daar bemoeien ze zich niet mee. Die laten ze zich schaapachtig dicteren door de VS en de Navo. Dat al die andere werelddelen iedere keer nog de moeite nemen een politiek aanvaardbaar antwoord te formuleren mag een wonder heten en lijkt meer op een kwestie van fatsoen dan een noodzaak. Ik maak mij sterk dat het nalaten van een reactie geen enkel gevolg zou hebben. Zo in de zin van: “Het uitblijven van een reactie door het Kremlin wordt als ernstig verstorend voor de onderlinge verhoudingen ervaren.” So what?
De Euro is de enige verworvenheid van Europa die ik kan bedenken. Inderdaad een wereldmunt die langzaam maar zeker mee gaat tellen. Niet meer afhankelijk van (vervalste en uitgeholde dollars), krachtig genoeg om ook voor Rusland en Azië interessant te zijn. De huidige wisselkoers van ca. anderhalve dollar voor een Euro acht ik op middellange en lange termijn zeer aanvaardbaar. Daar durf ik mijn lange termijnrisico’s op te nemen.
Verder is Europa net zo’n ratjetoe als het Midden Oosten. Een verzameling van zelfbenoemde wereldverbeteraars die Europese Normen en Waarden uitdragen naar de wereld. Wat dat zijn? Democratie, een volstrekt overschatte formule om bij gebrek aan daadkracht en eendracht toch “de boel een beetje bij elkaar te houden” (citaat: Job Cohen, oh sorry, istie burgemeester?) Privatisering, de klok terugdraaien nadat we eeuwen hebben gebouwd aan een uitstekend systeem van publieke dienstverlening op basis van gemeenschappelijk belang in plaats van op persoonlijk gewin. Het management van toen waren beschaafde mensen die alom gerespecteerd werden. Nu zitten afgestudeerde gogen op hun dikke reet zichzelf vorstelijke beloningen toe te kennen terwijl ze hun personeel in de kou laten staan. Het zijn de textielbaronnen van vroeger, de managers van energiebedrijven en zorginstellingen. Zij moeten nog de fase van emancipatie door die het bedrijfsleven al anderhalve eeuw achter de rug heeft. Wie, in de lieve vrede bedenkt zoiets: marktwerking in maatschappelijke dienstverlening. Dat bedenkt Europa, omdat zo nodig het mislukte systeem van Amerika moest worden geïmiteerd. Is dat mislukt dan? Ja, dat is mislukt: Ook in Amerika is de vrije markteconomie een farce: De huizenmarkt wordt er kunstmatig in stand gehouden met staatsgarantie voor insolvabiliteit: belony! Vrije markteconomie, m’n neus. Is er ooit een fatsoenlijk zorgsysteem in de VS tot stand gekomen? Probeer er maar eens een ziekenhuis binnen te komen. En weet u nog van de ENRON affaire in Californië, die energiereus die omviel? Of dacht u dat Fannie May en Freddy Mac nog zouden bestaan als de VS zelf toepaste wat ze voor andere economieën prediken. Zelfs de industrie wordt kunstmatig beademt met fincieringsarrangementen voor de auto-industrie en staatsorders voor wapentuig.
Maar Europa, dat qua maatschappelijke organisatie ver voor lag op de VS , moest zo nodig ook daarin het vrije ondernemerschap omarmen, de Jacobsen en van Es rolmodellen alle ruimte gevend. Dan zet je er natuurlijk weer een indrukwekkende Autoriteit boven, die uiteraard, geheel volgens traditie, begint met zichzelf een rijkelijke beloning toe te kennen. Zo bouwt Europa aan zijn ondergang. Dat Europa wil nota bene leidend zijn in de wereld op vrijwel elk gebied: mensenrechten, duurzaamheid, noem maar op. Ondertussen is het niet bij machte een eendrachtig buitenlands beleid vorm en inhoud te geven, is het zelfs niet in staat de eigen identiteit te formuleren. Waar is het ethisch besef?
Maar wel de ene Europese Richtlijn na de andere uitvaardigen, zoals over wenselijk gedrag in reclame uitingen en advertentiecampagnes financieren voor in Polen op onfatsoenlijke wijze geproduceerd kippenvlees.
Wat zou ik graag willen dat ons kabinet eendrachtig zou zeggen: We zijn alleen voor Europa uit economische overwegingen, dan zou ik er vrede mee hebben. Maar ze doen net of ze er echt in geloven, hoewel ik de onderbouwing daarvan nog steeds nooit heb gehoord. Laten we teruggaan naar de EEG de Europese Economische Gemeenschap en voor de rest lekker pluriform blijven. Dat is de kracht en de beschaving van Europa.
Ja, Europa heeft nog een hele lange weg te gaan voor we er ons niet meer voor hoeven te schamen. En ik weet zeker dat ik dat niet meer zal beleven, want zet er maar gerust een jaar of vijftig op.
Wim van Halm
Geen opmerkingen:
Een reactie posten